Nadać sens temu światu

Nieliczni ludzie promieniują wyjątkowym światłem, a Henryk Wujec z pewnością do nich należał. Przez wiele lat przygotowywał felietony dla kwartalnika "Tanew" z Biłgoraja. Na krótko przed swoją śmiercią rozpoczął pracę nad książką, w której zebrał te teksty. Razem tworzą one wciągającą opowieść o wartości kultury wiejskiej, religijności związanych z naturą, osobistych poszukiwaniach oraz miłości do fizyki. Przedstawiają również Biłgoraj, miejsce jego dzieciństwa, jako rodzaj doliny Issy. Z każdej strony książki emanuje mądrość człowieka, który świat, ludzi i życie darzył wyjątkowym uczuciem.Przerwanie pracy literackiej przez chorobę było bolesnym ciosem, jednak dzieło dokończyli jego żona Ludka i przyjaciele. Wprowadzili do książki wiersze autora pełne czułości wobec Stworzenia, a także liczne fotografie i wspomnienia poświęcone Henrykowi Wujcowi. Dzięki temu odtworzyli jego świat: pełen wartości, emocji i obrazów, które na zawsze pozostają w sercu, a także barw ukochanego biłgorajskiego krajobrazu. Wyłania się z tego portret człowieka pełnego energii i blasku, który swój życiowy zapał czerpał z tradycji opozycji, działalności w KOR-ze i Solidarności.Henryk Wujec nauczył wielu wartościowych lekcji, jak podkreśla Justyna Dąbrowska: "Nie odwracaj wzroku od ludzkiej krzywdy, bo nigdy nie wiadomo, czy nie jesteśmy świadkami początku wielkich zmian. Ryzykuj i nie chowaj urazy, bądź wdzięczna. Kochanie dodaje sił i nie zapominaj, że mamy tylko jedno życie."Maciej Zaremba Bielawski również przypomina o nieocenionej wartości jego dorobku. Wujec emanował odwagą bez pokazowej mannery, doskonałą mądrością bez mentorstwa oraz prawdziwym patriotyzmem przejawiającym się w codziennym działaniu. W jego postaci widoczny był upór, rycerskie traktowanie przeciwników oraz pragmatyzm zakorzeniony w zdrowym rozsądku. Książka ta, choć na pozór skromna, stanowi ważny rozdział w historii polskiej myśli politycznej i powinna być czytana przez wszystkich, zanim zaczniemy wznosić mu pomniki.