Na dnie i z powrotem

Hej mole książkowe 😘📖
Dzisisj wstawiam wam recenzję 😊
Współpraca recenzencka z @agata.autorka - dziękuję za egzemplarz do recenzji 😊

"Na dnie i z powrotem" autorstwa Agaty Pakuły - to historia trudna, bolesna oraz emocjonalna.
Główny bohater Adam wychowywał się w domu, w którym ojciec nadużywał alkoholu. Jego trzy siostry wyjechały żeby być z dala od tego wszystkiego. Adam pod koniec ósmej klasy sięga wraz z kolegami po raz pierwszy po wódkę. Z czasem zaczyna sięgać po alkohol coraz częściej powoli tracąc kontrolę nad nałogiem. Gdy następuje moment w którym nie pije poznaje swoją przyszłą żonę - Agnieszkę. Życie młodych małżonków na początku układa się bardzo dobrze, dopóki niespodziewanie los zaczyna ich doświadczać i stawiać w trudnych sytuacjach.
Czy Adam przyzna się do tego że ma problem z alkoholem?
Czy miłość żony wystarczy żeby pomóc mężowi?

Autorka porusza w tej książce problem jakim jest uzależnienie od alkoholu. Autorka pokazuje nam że trudno walczyć z nałogiem kiedy się go nie widzi i bez pomocy specjalistów nie damy sobie rady sami oraz to że jest to też długi proces wymagający pracy nad sobą.

Jest to moje pierwsze spotkanie z piórem autorki. Książkę czyta się szybko i trudno jest ją odłożyć, bo chce się zobaczyć co będzie dalej. Podczas czytania miałam różne emocje. Wciągnęłam się w historię Adama i jego bliskich. Poznałam ją od samego początku i śledziłam wzloty i upadki. Życie Adama nie było łatwe. Musiał zmagać się z różnymi problemami życia codziennego. Nie mogłam zrozumieć dlaczego poszedł w stronę związaną z uzależnieniem, niż żeby w jakiś inny sposób poprowadzić swoje życie. A czy udało się Adamowi wyjść na prostą drogę to już musicie się sami przekonać. Jeśli lubicie książki inspirowane na prawdziwych wydarzeniach oraz dające do myślenia to polecam sięgnąć po tą książkę. Na pewno się nie zawiedziecie.

Kolejna ważna książka o tym, jak łatwo jest zacząć z alkoholem i jak trudno jest z nim skończyć.

Zaczyna się niewinnie, często w wieku nastoletnim, jedno piwko, jeden kieliszek, jedno wino. Lata lecą, alkohol towarzyszy nam cały czas. Jak ktoś się rodzi, jak umiera, jak się cieszymy, jak smucimy, przy każdej uroczystości. Chrzciny, komunia, osiemnastka, święta Bożego Narodzenia, Wielkanoc.. rok za rokiem. Dorastamy z widokiem pijanych dorosłych, później sami to powtarzając.

I wciąż pojawia się myśl, że pije bo lubię, jakbym chciała to bym przestała. Przecież nie pije codziennie, nie co tydzień, od okazji tylko...

Tak też było z Adamem Lisowskim. Pierwszy kieliszek w wieku piętnastu lat. Niby wódka nie smakuje ale w sumie fajnie odpręża. Później był następny, później cała butelka.. Najpierw się pilnował przed rodzicami, później wracał pijany, czym zasmucał swoją mamę. Stawał się odbiciem swojego ojca alkoholika.

Alkohol stał się jego kompanem. Ucieczką w zapomnienie o bólu, poczuciu niesprawiedliwości, winy. Uciekał od swoich porażek.

Kilka lat później poślubił piękną kobietę, której zazdrościli mu koledzy. Jest bardzo zakochany.

Czy mężczyzna odważy się powiedzieć, że ma problem z alkoholem? Czy z pomocą ukochanej żony i mamy uda mu się wyciągnąć rękę po pomoc?

W starciu z uzależnieniem człowiek robi się jak dziecko we mgle.
Zacząć jest cholernie łatwo. A skończyć? Większość alkoholików nie zdaje sobie sprawy ze swojej choroby. Większość prędzej kończy ze swoim życiem niż z ukochanym kompanem alkoholem.

Przejrzyj na oczy i nie bój się prosić o pomoc. To nie jest wstyd !
*
Akcja książki została osadzona w czasach 1958-2003 w Kielcach, okolicach i Krakowie. Przy okazji opowieści o staczaniu się bohatera, możemy dowiedzieć się jakie zmiany zaszły w Polsce w tych latach.
Porządna dawka wiedzy. Książka dająca do myślenia.
Zakończenie boli, bardzo. Przeczytałam ją kilka dni temu i przez ten czas tak trudno było mi się otrząsnąć... Historia Adama jest tak na prawdę historią wielu ludzi z naszego otoczenia, a może nawet nas samych. KAŻDY powinien ją przeczytać i przejrzeć na oczy. Ocknąć się i zastanowić nad tym, czy na pewno nie ma problemu ..