Motyl i śmierć

"Motyl i śmierć" to tomik poezji stworzony przez Jiinu Haukową w okresie normalizacji, stanowiący próbę pogodzenia się autorki ze stratą rodziców, którzy zmarli odpowiednio w 1968 i 1969 roku. Mimo, że był to jej pierwszy zbiór, oficjalne wydanie stało się niemożliwe w 1970 roku, gdy jej twórczość została zakazana. Wiersze powstały w latach 1965-1975, choć na stronie tytułowej widnieją daty 1970-1975. Po raz pierwszy tomik ukazał się w 1975 roku w bibliofilskiej edycji samizdatowej, w nakładzie dziesięciu egzemplarzy. Z czasem ukazały się jeszcze dwie edycje podziemne przed 1989 rokiem oraz dwie oficjalne.Zbiór składa się z trzech części. Pierwsza część jest bardzo osobista, poruszając temat śmierci rodziców, utraty dzieciństwa oraz obaw dotyczących niemożności wyrażenia emocji przez język. Część druga odnosi się do wspomnień i stawia pytania o trwałość sztuki oraz cykliczność życia. W tej części autorka żegna się także z podróżami oraz poczuciem przynależności do kultury europejskiej, co można interpretować w kontekście wydarzeń w Czechosłowacji po 1968 roku. Ostatnia część przenosi czytelnika ku tematom bardziej abstrakcyjnym, zastanawiając się nad sensem sztuki, miejscem człowieka w naturze oraz aktualnym stanem ludzkości. Pomimo surowych refleksji, niesie nadzieję, ukazując zarówno śmierć, jak i osobiste oraz społeczne problemy jako nieistotne w obliczu wieczności kosmosu. Część ta również podejmuje próbę rehabilitacji języka przez ukazanie jego potencjału asocjacyjnego i konotacyjnego. Wydanie "Motyl i śmierć" w tłumaczeniu Wojciecha Marca zyskało wsparcie Nagrody Krakowa Miasta Literatury UNESCO (KMLU).