Mosze ibn Ezra. Wiersze wybrane

W serii "Skarby Literatury Złotego Wieku w Al-Andalus" skupiamy się na twórczości przede wszystkim, choć nie wyłącznie, żydowskich artystów, którzy działali na Półwyspie Iberyjskim w czasach, gdy region ten prosperował pod panowaniem muzułmańskim. Obecny tom obraca się wokół dzieł lirycznych Moszego ibn Ezry (około 1055/1060–po 1138), znanego zarówno jako wybitny poeta liturgiczny, jak i teoretyk literatury hebrajskiej, autor dwóch istotnych prac na temat poetyki. Zawiera bogaty wybór jego wierszy, analizowanych w kontekście teoretycznych rozważań Ibn Ezry, w pięknych przekładach Barbary Gryczan, które oddają ducha wyrafinowanej sztuki poetyckiej tamtego okresu.Życie Ibn Ezry było pełne zarówno blasków, jak i cieni złotego wieku Al-Andalus. Pierwsza połowa jego życia w Grenadzie upływała w pełni sukcesów i intelektualnych osiągnięć, zdominowana była także przez rozrywki i literacką wirtuozerię. Jego kunszt poetyki arabskiej i hebrajskiej przyniosły mu tytuł księcia poetów. Druga połowa życia, spędzona na wygnaniu w północnej, chrześcijańskiej części półwyspu, charakteryzowała się tęsknotą i goryczą spowodowaną utratą bliskich i majątku. W tym czasie tworzył przejmujące elegie i lamentacje, gdzie Al-Andalus przedstawiał jako utracony raj. Otuchy szukał w modlitwie, tworząc pokutne utwory liturgiczne, które na stałe zagościły w sefardyjskich modlitewnikach. W jego dziełach harmonia arabskiego metrum z hebrajską poezją religijną ukazała się w pełnej krasie.Tom prezentuje kompleksowy obraz twórczości Ibn Ezry, mistrza nie tylko kunsztownej formy poetyckiej, ale również głębokiej refleksji osobistej. Jego głos stanowi niezwykłe świadectwo skomplikowanej historii tamtych dni. Zapraszamy serdecznie do lektury i odkrycia tej niezwykłej poezji.