Moja gra o harcerstwo

Ryszard Pacławski, jako naczelnik Związku Harcerstwa Polskiego w latach 1990-2000, odgrywał kluczową rolę w kształtowaniu harcerstwa podczas dynamicznych przemian w Polsce w końcówce XX wieku. W tym okresie ZHP stanęło przed wyzwaniami związanymi z nowymi ruchami harcerskimi oraz koniecznością odpierania zarzutów o współpracę z władzami PRL. Pacławski aktywnie uczestniczył w procesie odbudowy i uszlachetniania idei harcerskiej, starając się oddzielić organizację od wpływów politycznych. Jego działania miały na celu przywrócenie ZHP do międzynarodowego grona skautowego, co udało się osiągnąć, gdy organizacja została ponownie włączona do światowych struktur skautingu po niemal 50-letniej przerwie. Mimo licznych trudności, w tym propozycji radykalnych zmian wewnętrznych oraz presji zewnętrznej, Pacławski wraz z zespołem dążył do wzmocnienia autonomii i tożsamości ZHP. Książka Pacławskiego przynosi nie tylko wspomnienia z trudnych wyborów, lecz także refleksje nad osiągnięciami i nierozwiązanymi problemami, jakie napotkał w trakcie swojej misji. Opisuje on także emocjonujące momenty i zakulisowe działania, które miały na celu odbudowanie pozycji ZHP w społeczeństwie oraz niełatwą drogę ku jedności rozdzielonego harcerstwa.