Miecze Watykanu. Refleksje i polemiki świadka zła

"Miecze Watykanu" autorstwa Seweryna Ashkenazego to fascynująca książka, łącząca w sobie trzy główne wątki. Pierwszy z nich przedstawia mroczną historię prześladowań, pogromów i wygnania, których sprawcami byli Watykan i jego sprzymierzeńcy, określeni tu jako tytułowe miecze. Dotyczy to nie tylko Żydów, lecz także innowierców, heretyków i innych grup, które faktycznie lub pozornie stanowiły zagrożenie dla potęgi Kościoła. Narracja ta rozciąga się na przestrzeni szesnastu wieków, od roku 339 n.e., kiedy to za mieszane małżeństwa żydowsko-chrześcijańskie w Cesarstwie Rzymskim zaczęto karać śmiercią, aż po współczesne czasy, obejmując sojusze z faszyzmem i nazizmem, prześladowania buddystów w Wietnamie i wsparcie, jakiego Jan Paweł II udzielał reżimom w Chile i Argentynie. Dodatkowo, książka wspomina o udziałach katolickich księży w ludobójstwie w Rwandzie, gdzie zginęło około 800 tysięcy ludzi. Drugi wątek książki to przejmująca historia osobista autora, Seweryna Ashkenazego, i jego rodziny, którzy przetrwali Holokaust dzięki pomocy polskiej rodziny ukrywającej ich pod podłogą mieszkania w Tarnopolu. Ta część niesie ze sobą ogromny ładunek emocjonalny.Ostatni wątek opisuje żywo kulturę i naród żydowski z perspektywy progresywnego Żyda patrioty, który, choć niereligijny, głęboko troszczy się o przyszłość swego narodu. Krytycznie spogląda na elementy kultury i obyczajowości żydowskiej, które według niego mogą pogłębiać podziały społeczne, zwłaszcza w kontekście kraju, którego byt jest wciąż zagrożony. Ta część może być szczególnie interesująca dla polskich czytelników, oferując niesztampowe spojrzenie na żydowską tożsamość i wyzwania.