Medytacje o filozofii pierwszej

"Medytacje o filozofii pierwszej" autorstwa René Descartes’a to dzieło, które zmieniło bieg historii filozofii, przyznając mu tytuł ojca filozofii nowożytnej. W tej znaczącej pracy, Kartezjusz skupia się na subiektywnych podstawach wiedzy i zadaje fundamentalne pytanie dotyczące możliwości istnienia pewnej wiedzy. Książka ta wprowadza kluczowe pojęcie czystego podmiotu poznającego, który podczas procesu poznawczego nie tylko analizuje przedmiot, ale także zwraca się ku samemu sobie. Chociaż koncept intelektualnego podmiotu istniał wcześniej, to w "Medytacjach" stał się centralnym elementem dyskursu, mającego na celu odkrycie jednolitej i pewnej wiedzy. Od tego momentu w filozofii podmiot poznania zaczęto nazywać cogito, co jest unikalnym przypadkiem użycia czasownika jako rzeczownika.Pierwsza publikacja "Medytacji" miała miejsce w 1641 roku w języku łacińskim. W 1647 roku ukazała się wersja francuska, przygotowana przez Ludwika de Luynes’a we współpracy z Descartes’em, zawierająca liczne poprawki i znaczące dodatki, które uczyniły z niej dopracowaną wersję oryginału. To tłumaczenie bazuje na francuskiej wersji dzieła. René Descartes (1596–1650) był wybitnym francuskim filozofem, matematykiem i fizykiem. Obok "Medytacji o filozofii pierwszej", jego przełomowe dzieła to "Rozprawa o metodzie" (1637), "Zasady filozofii" (1644) oraz "Namiętności duszy" (1648). Jego idee były szeroko dyskutowane w kręgach naukowych, wpływając w znaczący sposób na rozwój nowożytnej filozofii.