Meduzy nie mają uszu

Oto książka, która zdobyła uznanie wśród literackiego świata, będąc nominowaną do prestiżowej Nagrody Goncourtów za najlepszy debiut w 2022 roku. Polecana przez takie tytuły jak "Le Figaro" i "The Times", powieść ta łączy w sobie humor, bogatą wyobraźnię oraz niezwykłą wrażliwość. Zabiera nas w fascynującą podróż do świata osób Głuchych, co czyni ją jeszcze bardziej autentyczną dzięki doświadczeniom autorki, która sama jest osobą niedosłyszącą.W książce znajdziemy refleksję nad tym, że najistotniejsze aspekty życia mają swój własny głos, a kluczem jest nauczenie się słuchania sercem. Główna bohaterka, 25-letnia Louise, zmaga się z utratą słuchu. Choć jej prawe ucho wciąż odbiera pewne dźwięki, lewe już zamilkło. Żyjąc w tym stanie wybiórczej słyszalności, staje przed trudnym wyborem – wszczepienie implantu, które pozbawi ją naturalnego słyszenia, a co za tym idzie, niesie ze sobą utratę niuansów, takich jak ironia czy dźwięk głosu matki.Anne Fadiman opisuje tę powieść jako nieoczekiwaną eksplorację dźwięków – od charczenia wiatraków przez pisk tenisówek, aż po trąbienie samochodów i warkot motocykli. Nell Freudenberger zwraca uwagę na pytanie, jak implant ślimakowy wpłynie na percepcję świata przez młodą kobietę, która w codzienności balansuje między pracą, miłością i własną bujną wyobraźnią. Z kolei Andrew Lelanda podkreśla geniusz narracyjny książki, w której bohaterka porusza się w złożonym, czasem bolesnym, a innym razem zabawnym czy wręcz halucynacyjnym uniwersum językowym, które powstaje w miarę pogłębiania się problemów ze słuchem.