Mechanizm autodestrukcji. Konflikt etniczny w latach 1912-1989 jako przyczyna rozpadu Jugosławii

Książka jest próbą odpowiedzi na pytanie, dlaczego Jugosławia rozpadła się w latach 90. XX wieku. Historia jej istnienia, od powstania Królestwa SHS do początku rozpadu, trwała zaledwie 71 lat, czyli okres jednego ludzkiego życia. W tym czasie trwał w państwie nieustanny konflikt etniczny, którego kluczowym elementem były relacje między Serbami a innymi grupami etnicznymi. Nie oznacza to jednak, że Serbom przypisuje się wyłączną winę ani złowrogie intencje imperialne; można nawet powiedzieć, że stali się oni ofiarami własnych sukcesów politycznych. To pewnego rodzaju paradoks, że upadek Jugosławii rozpoczął się tam, gdzie zaczęto ją budować. Wilajet kosowski, jako jeden z pierwszych terytorialnych nabytków Serbii podczas I wojny bałkańskiej, zaledwie 70 lat później stał się sceną eskalacji konfliktu albańsko-serbskiego, który zapoczątkowały studenckie rozruchy na tle ekonomicznym. Kosowo, z ogromnym znaczeniem symbolicznym dla Serbii i będące jej historyczną kolebką, stało się obszarem zdominowanym etnicznie przez Albańczyków. Konieczność ogłoszenia stanu wyjątkowego, a osiem lat później ograniczenie autonomii Kosowa, były początkiem upadku Jugosławii. Historia zatoczyła koło, a doktryny, które stały u jej narodzin, paradoksalnie przyczyniły się do jej końca, stając się mechanizmem autodestrukcji.