Martwa placówka. Wspomnienia i korespondencja posła Królestwa Węgier w Warszawie 1935–1939

Dzięki opublikowaniu w Polsce wspomnień Andrása Horyego możemy uzyskać dogłębny wgląd w historię polskiej dyplomacji, politykę równowagi Józefa Becka oraz relacje polsko-węgierskie w okresie międzywojennym. Te wspomnienia węgierskiego posła z czasu jego misji w Warszawie stanowią pierwsze tak istotne dzieło z dziedziny węgierskiej dyplomacji dostępne w polskim języku. Ich wartość jest dodatkowo podkreślona obszernym wyborem raportów Horyego. Książka oferuje zwięzłą relację misji w Warszawie w latach 1935–1939, spisaną po II wojnie światowej, z naciskiem na wybuch konfliktu. Dziennik Horyego z przełomowego września 1939 roku stanowi cenny materiał dla historyków dyplomacji, uzupełniony raportami do budapeszteńskiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych. Po siedmiu latach pracy w Rzymie András Hory powrócił do Budapesztu jako stały zastępca ministra spraw zagranicznych i głowa administracji. Niemieckie raporty potwierdzają jego renomę wśród władz i korpusu dyplomatycznego we Włoszech. Zarządzanie stosunkami włosko-węgierskimi było jego kluczowym osiągnięciem. W Budapeszcie jego obiecująca kariera szybko zakończyła się, a w marcu 1935 roku objął stanowisko posła w Warszawie. Hory uważał, że padł ofiarą intryg, ale możliwe, że jego ambicja zastąpienia Kálmána Kányi na stanowisku ministra spraw zagranicznych była rzeczywistym powodem przeniesienia. Jego odmienne wizje polityczne i antagonizmy z przełożonym były zgodne z tendencjami w węgierskiej polityce. W swoich wspomnieniach Hory przywołuje słowa Kányi, który wysyłając go do Polski, stwierdził, że Warszawa to "martwa placówka". Jednak po rozmowach z prezydentem Ignacym Mościckim i ministrem spraw zagranicznych Józefem Beckiem, Hory szybko odkrył, że misja wcale nie jest pasywna, a przyjaźń polsko-węgierska jest żywa i dynamiczna. Największą wartością książki jest zestawienie relacji aktywnego dyplomaty z refleksjami byłego posła. Pomimo różnic, oba podejścia wzajemnie się wspierają, dodając wielowymiarowości narracji i ukazując różne aspekty dyplomatycznej działalności.