Maria Kornatowska

Maria Kornatowska była mistrzynią w rozumieniu ducha epoki, potrafiła dostrzec subtelne zmiany w społeczeństwie i kulturze, a jej wiedza na temat współczesnego życia artystycznego była niewątpliwie imponująca. Jednak najważniejszą cechą Kornatowskiej była jej głęboka wiara w siłę kina, w jego magiczną moc i sztukę wizualną. Poszukiwała w filmach złożoności, elementów nieoczywistych i ukrytych znaczeń. Pisząc o filmach, jak np. tych Federica Felliniego czy Wojciecha Jerzego Hasa — które były jej szczególnymi fascynacjami — Kornatowska odsłaniała ich wielowymiarowe znaczenia oraz tło kulturowe, czyniąc z tych dzieł stałych towarzyszy w swojej intelektualnej podróży przez świat obrazów i tajemnicy.Koncentrując się na istotnych tematach i motywach swojej twórczości, Kornatowska wykazywała się przenikliwą umiejętnością interpretacji oraz wyjątkowym kunsztem pisarskim, co czyniło ją kimś więcej niż tylko krytykiem filmowym. Jej styl pełen nieoczywistych perspektyw czynił ją autorem o unikalnym spojrzeniu na kulturę, pozwalającym jej przekraczać granice tradycyjnej krytyki, podobnie jak artysta tworzy nową rzeczywistość.W ramach serii, która obejmuje kolejne tomy dotyczące znaczących postaci polskiej krytyki filmowej jak Jerzy Płażewski, Bolesław Michałek, czy Krzysztof Teodor Toeplitz, redaktorzy pragną naszkicować obraz historii krytyki filmowej i jej dawnej roli w kulturze. Działania te mogą okazać się kluczowe dla współczesnych dyskusji o charakterystycznych cechach, funkcjach, a nawet o samej zasadności istnienia krytyki filmowej w dzisiejszym świecie. W tym tomie swoje teksty przedstawiają: Barbara Giza, Alicja Helman, Annette Insdorf, Karol Jachymek, Małgorzata Jakubowska, Katarzyna Mąka-Malatyńska, Anna Osmólska-Mętrak, Agnieszka Polanowska, Małgorzata Radkiewicz, Grażyna Stachówna, Monika Talarczyk i Piotr Zwierzchowski.