Luter. Tom 2

Zgodnie z tradycją Kościoła, która czerpie inspirację z przykładu Chrystusa, nie sposób oddzielić postępowania człowieka od głoszonych przez niego prawd wiary. Ta idea została wyraźnie podkreślona przez Erazma, który pytał, czy ewangelia może być przekazywana w sposób, który jej przeczy. Hartmann Grisar szczegółowo analizował działania Marcina Lutra, podkreślając jego skłonność do nienawistnych mów i kłamstw, które, jak twierdził, nie mogą być usprawiedliwione żadną retoryką czy polemiką, ponieważ były dla niego codzienną rzeczywistością. Grisar przedstawił Lutra jako osobę pełną sprzeczności, z niejednoznaczną teologią, która zmieniała się zależnie od okoliczności i wskazał, że jego poglądy teologiczne zmieniały się w sposób kameleonowy.Analizując „sola fide” i „sola scriptura” Lutra, Grisar zwrócił uwagę na subiektywność tych idei oraz na związane z nimi niejasności, takie jak problem rozumienia Pisma Świętego i podejście do jego interpretacji. Zwrócił także uwagę na zmiany, które Luter wprowadził w praktyce chrztu i eucharystii, a także na jego odrzucenie czyśćca i dobre uczynki, co według Grisara prowadziło do załamania tradycyjnych wartości chrześcijańskich i zachęt do grzeszenia.Na zakończenie warto przytoczyć słowa Erazma, który w liście od Lutra dostrzegł szaleństwo i bezwstydność jego kłamstw oraz zapowiedzi przyszłych, jeszcze gorszych działań. Zastanawiające jest, jak ludzie mogli powierzyć swoje dusze oraz losy ziemskie człowiekowi, który był tak łatwo porywany przez swoje namiętności. Spis treści drugiego tomu obejmuje organizację i pozycję publiczną nowego kościoła, spojrzenie na moralność Lutra, jego relacje z innymi reformatorami, książęce małżeństwa oraz nowe spory i pożądanie jedności w kontekście reformacji. Komentarze na końcu książki dotykają kwestii kłamstw Lutra, jego sprzeczności, mowy nienawiści oraz cenzury protestanckiej.