Łucja

Bruno Woliński, mający 32 lata, wiedzie spokojne życie na malowniczej Sardynii, w miejscowości Stintino. Przybył tam pięć lat temu, dołączając do siostry Sary, starszej o trzy lata, realizując ostatnie życzenie ich babci. Życie rodzin Wolińskich i Moretti przebiegało harmonijnie, dopóki nie zburzyła go tajemnicza kobieta o imieniu Łucja. Jej obecność budzi niepokój, a trudne pytania o jej przeszłość pozostają bez odpowiedzi, gdyż w wyniku wypadku Łucja traci pamięć. Z biegiem czasu Łucja zaczyna podejrzewać, że przed czymś ucieka, a poczucie zagrożenia nie daje jej spokoju. Towarzyszące jej luki w pamięci budzą frustrację, a w głębi serca czuje, że po raz kolejny znalazła się w niebezpieczeństwie. Powoli odkrywa swoje umiejętności - zdolność do gry na harfie i wspomnienia z misji jako korespondentka wojenna w Afganistanie, gdzie walczyła o prawa kobiet. W tym samym miejscu przebywał także Bruno, choć jego wspomnienia są znacznie bardziej żywe. W wyniku zbiegu niełatwych okoliczności Bruno i Łucja trafiają do luksusowej posiadłości należącej do włoskiej rodziny Conti - Paolo i Constanzy. Tam muszą zmierzyć się z własnymi demonami oraz poważnymi przeciwnikami, w tym z politykiem z Monako, powiązanym z nielegalnym handlem bronią. „Łucja” to historia pełna poświęceń i moralnych zawirowań, ukazująca, jak wojny wpływają na podstawowe wartości oraz jak ślepe posłuszeństwo wobec religijnych zasad potrafi dehumanizować.