Litwa w kilku odsłonach

Jak wyglądała i jak wygląda moja Litwa? A może raczej: moje Litwy, które w moim życiu pojawiały się w rozmaitych okresach i przyjmowały różne formy. Dzięki złożonym powiązaniom między literaturą a rzeczywistością, tym, co wyobrażone i widziane na własne oczy; światem przekształconym w fikcję, często podporządkowaną poetyckiemu językowi, a także realnym wydarzeniom i autentycznym ludziom; historycznym dokumentom odwołującym się do zamglonej przeszłości Litwy, ale też do aktualnych czasów, które wkraczają do naszej świadomości poprzez ekrany telewizora, media społecznościowe, gazety i zasłyszane wiadomości. Przemierzyłem Litwę wielokrotnie wzdłuż i wszerz, odwiedzając jej mniej popularne obszary. Zwiedziłem zabytki, wiele czytałem o Litwie i równie dużo pisałem. Zdobyłem w tym kraju także wielu wiernych przyjaciół. Mimo to, najważniejsze podczas tych podróży — zarówno wyobrażeniowych, jak i rzeczywistych — były dla mnie ścieżki wytyczone przez kilka lektur. Być może przypadkiem, miałem możliwość odkrywania Litwy najpierw dzięki opowieściom osób wygnanych, które wspominały swoje dzieciństwo i młodość, przesłonięte mgiełką nostalgii z czasem coraz bardziej rozwiewającą się. Przez pryzmat "Pana Tadeusza", "Dziury w niebie" i "Doliny Issy". Niezależnie od przygód głównych bohaterów, istotne było dla mnie również tło społeczno-kulturowe, na którym się one rozgrywały.