Likwidowanie szkolnictwa katolickiego w drugiej połowie lat czterdziestych XX wieku

W swojej książce Witold Chmielewski przedstawia złożony obraz działań skierowanych przeciwko szkołom wyznaniowym w Polsce tuż po II wojnie światowej, podkreślając szczególnie te instytucje, które były katolickie. Autor obiektywnie i dogłębnie analizuje, jak paradoksalna była sytuacja, kiedy potrzebna była odbudowa systemu edukacji po wojennych zniszczeniach, a jednocześnie odbywała się systematyczna eliminacja szkół katolickich z systemu oświaty.Chmielewski w sposób przejrzysty prezentuje główne założenia polityki władz wobec szkolnictwa katolickiego, a następnie omawia różne poziomy systemu edukacyjnego i wychowawczego: od przedszkoli, przez szkoły podstawowe, aż po średnie ogólnokształcące i zawodowe. Dzięki takiej strukturze autor wyraźnie ukazuje strategię zwalczania szkół wyznaniowych w Polsce.Publikacja ta oferuje świeże spojrzenie na sytuację polskiej edukacji w pierwszych latach Polski Ludowej. Choć wielu historyków zajmowało się wcześniej opisywaniem ideologicznej ofensywy od 1949 roku, Chmielewski podkreśla, że starcie o szkolnictwo rozpoczęło się znacznie wcześniej, bo już w 1945 roku. Autor pokazuje, że działania te łączyły w sobie zarówno prymitywne, jak i wyrafinowane oraz przebiegłe metody. Zdaniem profesora Juliana Dybca, to właśnie ta wielowymiarowa perspektywa czyni książkę Chmielewskiego szczególnie wartościową.