Kwiatki Stefana Wyszyńskiego

Ciekawość dotycząca poszukania śladów przeszłości Stefana Wyszyńskiego, zanim stał się znanym Prymasem Tysiąclecia, prowadzi nas przez różnorodne wspomnienia i anegdoty. Kim był młody ksiądz, czego doświadczał jako uczeń, a co jako dziecko? Jakie były jego relacje z postaciami takimi jak Jan Paweł II czy Bolesław Bierut? Te rozmaite sytuacje, czasami znaczące, a czasem zabawne, a nawet sny, tworzą mozaikę portretu człowieka, który łączył w sobie cechy lidera duchowego i bliskiego przyjaciela.Stefan Wyszyński, zapytany o swoje postrzeganie jako Prymas, nie przywiązywał wagi do tego, jakie nadano mu miano. Podczas jednej z wizyt zagranicznych zetknął się z krytyką dotyczącą jego reputacji, na co odpowiedział ze stoickim spokojem, że nie zna opinii, jaką o nim mają. Kiedy padło pytanie o jego intelektualne zdolności, zrezygnował z prostego przyznania się do bycia intelektualistą, twierdząc, że jego celem jest pełne człowieczeństwo.W rozmowie z młodym księdzem, który ironicznie wypowiadał się o pewnej zakonnicy, Wyszyński stanowczo przypomniał, że widzenie wyłącznie zewnętrzności, jak długość sukienki, zamiast duszy, jest błędne. Te epizody pokazują, jak spójnie i konsekwentnie realizował on swoje wartości w codziennym życiu, zarówno jako człowiek, jak i przywódca duchowy.