Zmarszczki czasoprzestrzeni. Einstein, fale grawitacyjne i przyszłość astronomii

W odległym zakątku Wszechświata zakończyły swoje istnienie dwie gigantyczne gwiazdy w spektakularnym wybuchu supernowej. Pozostałości po tym wydarzeniu stanowiły podwójny układ czarnych dziur, które zaczęły tworzyć niewielkie fale czasoprzestrzenne, rozprzestrzeniające się z prędkością światła. Te fale nie tylko niosły ze sobą energię, lecz również przyczyniały się do stopniowego zbliżania się czarnych dziur. W końcowym etapie, krążyły one wokół siebie z ogromną prędkością - dochodzącą do połowy prędkości światła - aż wreszcie połączyły się w jeden masywny obiekt.Dźwięk ginących czarnych dziur, przekazany przez fale grawitacyjne, dotarł do granic naszej Galaktyki po upływie 1,3 miliarda lat. Na długo przed ich przybyciem, Albert Einstein, mający wówczas zaledwie dwadzieścia sześć lat, przewidział istnienie takich fal, lecz minęło jeszcze pięćdziesiąt lat, zanim ludzkość rozpoczęła ich poszukiwania. Przepowiednia Einsteina została w końcu potwierdzona 14 września 2015 roku o 9:50:45 czasu uniwersalnego.Odkrycie fal grawitacyjnych stanowiło przełomowe wydarzenie w nauce, porównywalne z odkryciem cząstki Higgsa. Powstał nowy rodzaj astronomii, skupiającej się na badaniu samej przestrzeni, a nie tylko obiektów znajdujących się w niej.Govert Schilling, wybitny popularyzator astronomii, z niezwykłą pasją relacjonuje historię detekcji fal grawitacyjnych, czyniąc lekturę jego książki niezwykle wciągającą. Schilling, znany na całym świecie holenderski dziennikarz i redaktor Sky & Telescope, publikuje swoje artykuły również w tak prestiżowych czasopismach jak Science, New Scientist i BBC Sky at Night Magazine. Jego dorobek obejmuje ponad pięćdziesiąt publikacji książkowych. Na jego cześć Międzynarodowa Unia Astronomiczna nadała jednej z planetoid, o numerze 10986, nazwę Govert.