Wykop

Książka stanowi niezwykłe połączenie prozy egzystencjalnej z elementami absurdu, ukazując zarazem rzeczywistość Związku Radzieckiego. To nie paradoks, lecz zamierzona twórczość Andrieja Płatonowa, który splata w swych dziełach partyjną nowomowę, język robotniczo-chłopski oraz z pozoru bezsensowne dialogi. W „Wykopie” odnajdujemy się w świecie wydarzeń sprzed niespełna 80 lat, w czasach narodzin sowieckiego socjalizmu, wdrażania pierwszego planu pięcioletniego, rozkułaczania oraz przymusowego organizowania kołchozów. Płatonow, posługując się swoim niepowtarzalnym stylem, przedstawia brutalne realia roku 1930. Niektóre sytuacje wydają się wyjęte z hiperrealistycznych opisów. Jego sarkazm, ironiczne przerysowania, przekształcają się w tragikomiczną farsę, np. postać, która przestaje wierzyć w ideologię proletariacką i postanawia udać się do miasta, aby organizować tam chaos i konflikt w imię wyższych celów organizacyjnych.Proza Płatonowa zdecydowanie nie wpisywała się w obowiązujące wtedy normy literackie, otwarcie krytykując jedynie słuszny system. Powstała w okresie, gdy autor krótko flirtował z komunizmem, lecz już wtedy przeżywał pierwsze rozczarowania. Tak odważne dzieło nie miało szans na publikację w ówczesnym Związku Radzieckim.Zapraszamy do odkrywania kolejnych kart tej powieści, przechodząc z Płatonowem na drugą stronę lustra. Zanurz się w świat tragifarsy, w czasy absurdalnych nakazów, jak recykling makulatury czy obcinanie ogonów koniom, by w ten sposób zdobywać fundusze na traktory dla przymusowych kołchozów. Choć ten utopijny projekt nie doszedł ostatecznie do skutku, powieść w swojej krótkiej formie kryje w sobie ogromną ilość treści.