Strategie ja poromantycznego w poezji polskiej XIX-XXI wieku. Część 1. Studia i szkice

Projekt Strategie "ja" (po)romantycznego w poezji polskiej XIX-XXI wieku, z którego wyłoniła się ta publikacja, wynikał z uporczywego przekonania, że istnieją liczne zaskakujące powiązania między poezją romantyczną a jej późniejszymi rewersjami. Przeciwstawiając się radykalnym opiniom rozdzielającym poezję XIX wieku od twórczości XX i XXI wieku, uważamy, że poetyckie formy i wyrażenia wykazują ciągłość przez ostatnie dwie stulecia.Skupiamy się na kluczowym aspekcie tekstu, który sięga poza płaszczyznę samego tekstu. Ten aspekt definiuje podmiot, który w interpretacji strukturalistycznej postrzegany jest jako immanentna część wypowiedzi, a w podejściu poststrukturalistycznym rozważany w kontekście antropologicznym i kulturowym. Podmiotowość jest dla nas szeroką kategorią – nie stanowi jedynie abstrakcyjnej filozoficznej idei, lecz manifestuje się w różnorodnych indywidualnych realizacjach. Jest to kluczowy element, który pomaga ukazać ciągłość procesu historycznoliterackiego, a szerzej – kulturowego, który nieprzerwanie rozwija się w polskiej poezji od epoki romantyzmu aż po współczesność.