Smiersz. Tajna broń Stalina. Sowiecki kontrwywiad wojskowy w II wojnie światowej

Książka opiera się na dziesięcioletnich badaniach autora, który zgłębił tematykę sowieckiego kontrwywiadu wojskowego dzięki licznym dokumentom i wspomnieniom napisanym w języku rosyjskim. Choć oficjalne istnienie jednostki Smiersz przypada na okres od wiosny 1943 do wiosny 1946 roku, autor opowiada historię sowieckiego kontrwywiadu od jego początków w 1917 roku. Szczególną uwagę poświęca okresowi lat 1939-1941 oraz początkowym etapom walk na froncie wschodnim między Niemcami a Sowietami (1941-1943), które stały się bodźcem do stworzenia Smiersza. Autor dogłębnie analizuje mniej poznane aspekty działań sowieckiego kontrwywiadu, takie jak „gry radiowe”, gdzie niemieccy oficerowie byli wykorzystywani do dezinformacji wrogiego wywiadu. Opisuje także masowe akcje weryfikacyjne wobec radzieckich żołnierzy powracających z niewoli, działalność jednostek zaporowych oraz formacji karnych, jak również prześladowania w Armii Czerwonej zarówno przed, jak i w trakcie wojny. Porusza także kwestię infiltracji niemieckich szkół szpiegowskich, walkę z obcym wywiadem, a także funkcjonowanie trybunałów wojennych i NKWD, które sądziły zarówno żołnierzy sowieckich, jak i cudzoziemców.Ponadto, książka omawia wkład Smiersza w sowietyzację Europy Wschodniej i zwalczanie ruchu oporu, mniej znane epizody ofensywy w Mandżurii i północnych Chinach latem 1945 roku oraz rolę służb sowieckich podczas procesów norymberskich w latach 1945-1946. Pomimo bogactwa informacji, lektura jest przystępna, dzięki licznym relacjom i wspomnieniom, które przedstawiają losy poszczególnych bohaterów, często tragiczne. Autor bada m.in. kwestie sowieckich "nieśmiertelników" i wojskowych legitymacji czy też warunki życia seksualnego oficerów podczas wojny i roli tzw. frontowych żon.