Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Śmierć w bunkrze. Opowieść o moim ojcu w.2012
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Książka, o której mowa, przyciąga swoją wyrafinowaną i naukową naturą, lecz nie traci przy tym ludzkiego wymiaru. Z jej kart emanuje głęboki humanizm połączony z trudem, który towarzyszy przyjęciu bolesnej prawdy, przyjęciu dokonującemu się z pewną dozą wstydu. Jak zauważa Claudio Magris, stanowi ona literackie świadectwo dojrzałości, które nie ucieka przed prawdą, a raczej z nią się konfrontuje. Opisana przez Ulricha Weinzierla tragedia rozgrywająca się na jej stronach, odkrywa przed czytelnikiem prawdy niemal antyczne w swojej głębi. Andreas Breitenstein dodaje, że to narracja reporterska o wielkim rozmachu, będąca zarówno poszukiwaniem śladów przeszłości, jak i esejem na temat mentalności. Gabrielle von Arnim opisuje tę publikację jako przygnębiającą, ale zarazem mądrą i wrażliwą, podkreślając jej świetne udokumentowanie. „Śmierć w bunkrze” przez wielu, w tym Jak Strzałkę, uznawana jest za dzieło znakomite. Piotr Kitrasiewicz zaznacza, że jest to znakomite dzieło, poruszające i refleksyjne, będące swoistym rozrachunkiem autora z ojcem, przodkami i historią własnego narodu. Martin Pollack odważnie przyznaje, że jego ojciec był zbrodniarzem, co stanowi straszliwe, lecz konieczne wyznanie, jak zauważa Zbigniew Bauer, szczególnie gdy jest wypowiedziane publicznie.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
Książka, o której mowa, przyciąga swoją wyrafinowaną i naukową naturą, lecz nie traci przy tym ludzkiego wymiaru. Z jej kart emanuje głęboki humanizm połączony z trudem, który towarzyszy przyjęciu bolesnej prawdy, przyjęciu dokonującemu się z pewną dozą wstydu. Jak zauważa Claudio Magris, stanowi ona literackie świadectwo dojrzałości, które nie ucieka przed prawdą, a raczej z nią się konfrontuje. Opisana przez Ulricha Weinzierla tragedia rozgrywająca się na jej stronach, odkrywa przed czytelnikiem prawdy niemal antyczne w swojej głębi. Andreas Breitenstein dodaje, że to narracja reporterska o wielkim rozmachu, będąca zarówno poszukiwaniem śladów przeszłości, jak i esejem na temat mentalności. Gabrielle von Arnim opisuje tę publikację jako przygnębiającą, ale zarazem mądrą i wrażliwą, podkreślając jej świetne udokumentowanie. „Śmierć w bunkrze” przez wielu, w tym Jak Strzałkę, uznawana jest za dzieło znakomite. Piotr Kitrasiewicz zaznacza, że jest to znakomite dzieło, poruszające i refleksyjne, będące swoistym rozrachunkiem autora z ojcem, przodkami i historią własnego narodu. Martin Pollack odważnie przyznaje, że jego ojciec był zbrodniarzem, co stanowi straszliwe, lecz konieczne wyznanie, jak zauważa Zbigniew Bauer, szczególnie gdy jest wypowiedziane publicznie.
