Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Proszę bardzo
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Anda Rottenberg w swojej książce podejmuje próbę odtworzenia historii swojej rodziny, która cechuje się zróżnicowaniem etnicznym i religijnym. Po stronie ojca, babka była ortodoksyjną Żydówką, stosującą się do surowych zasad koszerności i nosiła perukę, podczas gdy krewni po stronie matki wywodzili się z Rosji i świętowali według rytuałów prawosławnych. Rottenberg szuka swoich korzeni w różnych miejscach, takich jak nowosądecki cmentarz żydowski czy Nowosybirsk. Przez opowieści rodzinne autorce udaje się przybliżyć nieobecnych, przekazując autentyczne historie bez upiększeń. Nie ukrywa faktu, że wujek należał do pionierów i był komsomolcem. Przytacza anegdotę o skandalu, który wybuchł po ślubie jednej z ciotek, oraz niezwykłą opowieść o znajomości własnych rodziców w łagrze. Bazując na fragmentarycznych opowieściach i dokumentach urzędowych, Rottenberg stara się zdobyć informacje o rodzinnych ofiarach obozów koncentracyjnych i gułagów. Autorka nie zapomina też o tych, którzy przetrwali - odnajduje krewnych w Rosji, Szwajcarii i Kanadzie. Jej poszukiwania tożsamości splatają się z poruszającym wątkiem zaginionego syna, o którym mówi otwarcie i uczciwie. Ta książka to historia skomplikowanych relacji, miłości, cierpienia i odnajdowania samego siebie. Opowiada o upadkach i ponownym podnoszeniu się, o stracie, śmierci i pogodzeniu się z losem.Anda Rottenberg urodziła się w 1944 roku i jest polską historyczką sztuki, krytyczką oraz publicystką, pełniła funkcję dyrektorki Galerii Sztuki Zachęta w Warszawie w latach 1993-2000 i od 1998 roku przewodniczy Fundacji Instytutu Promocji Sztuki. Jej dorobek twórczy obejmuje publikacje naukowe i eseje o sztuce, zarówno w kraju, jak i za granicą. Rottenberg jest autorką między innymi takich prac jak "Sztuka w Polsce 1945-2005" (2005), "Przeciąg: Teksty o sztuce polskiej lat 80." (2009), "Rottenberg. Już trudno" (2014, z Dorotą Jarecką), "Berlińska depresja. Dziennik" (2018), "Lista. Dziennik 2005" (2019) i "Zbliżenia. Szkice o polskich artystach" (2020). Została nominowana do Nagrody Literackiej Nike oraz Nagrody Literackiej Gdynia.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
Anda Rottenberg w swojej książce podejmuje próbę odtworzenia historii swojej rodziny, która cechuje się zróżnicowaniem etnicznym i religijnym. Po stronie ojca, babka była ortodoksyjną Żydówką, stosującą się do surowych zasad koszerności i nosiła perukę, podczas gdy krewni po stronie matki wywodzili się z Rosji i świętowali według rytuałów prawosławnych. Rottenberg szuka swoich korzeni w różnych miejscach, takich jak nowosądecki cmentarz żydowski czy Nowosybirsk. Przez opowieści rodzinne autorce udaje się przybliżyć nieobecnych, przekazując autentyczne historie bez upiększeń. Nie ukrywa faktu, że wujek należał do pionierów i był komsomolcem. Przytacza anegdotę o skandalu, który wybuchł po ślubie jednej z ciotek, oraz niezwykłą opowieść o znajomości własnych rodziców w łagrze. Bazując na fragmentarycznych opowieściach i dokumentach urzędowych, Rottenberg stara się zdobyć informacje o rodzinnych ofiarach obozów koncentracyjnych i gułagów. Autorka nie zapomina też o tych, którzy przetrwali - odnajduje krewnych w Rosji, Szwajcarii i Kanadzie. Jej poszukiwania tożsamości splatają się z poruszającym wątkiem zaginionego syna, o którym mówi otwarcie i uczciwie. Ta książka to historia skomplikowanych relacji, miłości, cierpienia i odnajdowania samego siebie. Opowiada o upadkach i ponownym podnoszeniu się, o stracie, śmierci i pogodzeniu się z losem.Anda Rottenberg urodziła się w 1944 roku i jest polską historyczką sztuki, krytyczką oraz publicystką, pełniła funkcję dyrektorki Galerii Sztuki Zachęta w Warszawie w latach 1993-2000 i od 1998 roku przewodniczy Fundacji Instytutu Promocji Sztuki. Jej dorobek twórczy obejmuje publikacje naukowe i eseje o sztuce, zarówno w kraju, jak i za granicą. Rottenberg jest autorką między innymi takich prac jak "Sztuka w Polsce 1945-2005" (2005), "Przeciąg: Teksty o sztuce polskiej lat 80." (2009), "Rottenberg. Już trudno" (2014, z Dorotą Jarecką), "Berlińska depresja. Dziennik" (2018), "Lista. Dziennik 2005" (2019) i "Zbliżenia. Szkice o polskich artystach" (2020). Została nominowana do Nagrody Literackiej Nike oraz Nagrody Literackiej Gdynia.
