Okruchy większej całości

"Okruchy większej całości" to literacka podróż w świat wspomnień, zmagania się z psychiczną chorobą ojca oraz wysiłkami matki, by utrzymać rodzinę w harmonii. W tekst wprowadza nas dorosły mężczyzna, który z perspektywy dojrzałości odkrywa labirynt przeżyć dziecka. Frymorgen, z precyzją godną fotografa, cofa się w czasie, odwiedzając wiejskie krajobrazy PRL-u, pełne charakterystycznych obrazów, zapachów i dźwięków. Nie upiększa tych wspomnień; jego styl pozostaje prosty i lakoniczny. Dla Frymorgena to debiutanckie dzieło, mimo że od wielu lat pracuje jako dziennikarz i brytyjski korespondent radia RMF FM. Autor wyznaje, że do napisania książki skłoniła go pandemia, a inspiracją stała się psychoanaliza jungowska, której doświadczył jako dorosły. W krótkich esejach odnajdujemy afirmację życia, mieszającą się z surową refleksją nad przeszłością. Frymorgen podkreśla, że pamięć to nie zawsze lustrzane odbicie prawdy. "Okruchy" jawią się jako osobisty zapis, ale mogą być także uniwersalnym świadectwem ludzkich doświadczeń.