Nieśmiertelny mrok

Wampiry, dark academia, enemies to lovers i moralnie szarzy bohaterowie.

Słysząc te cztery motywy ja już byłam kupiona. Gdyby to okazało się złe, to byłoby to nie tylko rozczarowanie roku, ale i całego mojego życia. Na szczęście ta książka to JEDEN ZAJEBIŚCIE WIELKI KAWAŁ FANTASTYKI 🔥

To jest książka 14+ (choć ja niekoniecznie dałabym taką kategorie wiekową), a emocji miedzy bohaterami było więcej niż w niejednym smucie. Ja normalnie miałam CIARKI od tego napięcia i chichotałam jak głupia na ich coraz to lepsze sposoby na uprzykrzenie sobie życia.

BO UWAGA ‼️ TO JEST PRAWDZIWE ENEMIES TO LOVERS

Nawet nie wiem, czy powinnam to do końca tak klasyfikować, bo według mnie oni na koniec tego tomu nie stali się lovers. Oni zjednoczyli siły przeciwko wspólnemu wrogowi, stali się sojusznikami z powoli kiełkującą przyjaźnią, zabarwioną bardzo dużym ładunkiem emocjonalnym.

Co więcej, oni nawet się nie pocałowali! Rozumiecie to?! Jasne było picie krwi oraz inne ciekawe sceny 😏 ale ich usta nigdy się nie zetknęły.

Bohaterowie serio się nienawidzą i to czuć na każdym kroku. Każde z nich pragnie pogrążyć to drugie bardziej i nie cofną się przed niczym. Kłamstwa i zdrady są tu na porządku dziennym. Krew przelewa się litrami.
A pośród tego wszystkiego dwie dusze. Dwie skrzywdzone dusze, dla których mrok jest najlepszym przyjacielem. Dwie połówki jednej monety. Jedna kąpię się już w tym mroku, a druga próbuje od niego uciec, choć tak naprawdę nie chce.

Oni się nienawidzą, ale jednak Susenyos za każdym razem wyciąga Kidan na powierzchnię, nie pozwala jej utonąć. Zatracają się w swoim bólu, strachu i wściekłości, bo tylko to znają. Lecz jednoczenie wszystko między nimi jest prawdziwe. Czują, że oprócz nienawiści łączy ich podobieństwo, zrozumienie i akceptacja, bo we wnętrzu ich domu nie muszą udawać kogoś kim nie są.

Świat, który autorka wykreowała jest niezwykle intrygujący i niecodzienny. Można by pomyśleć, że skoro mamy tu wampiry to powielimy wątki z innych książek, ale nie, nie, nie. Zasady rządzące światem stworzeń nocy i ludzi są oryginale. Nie spotkałam się jeszcze z czymś takim i przez to dodaje to tej historii mnóstwo świeżości.

Motyw dark academii został bardzo dobrze ujęty i nie ginie w tłumie fabuły. Cały czas przewija się on przez książkę i jest dla niej dość istotny, więc to też ogromny plus, że nie jest to tylko taki powierzchowny motyw.

Bohaterowie, nie tylko główna para przedstawiają różne problemy i poziomy moralnego zepsucia. W historii każdego z nich można doszukać się drugiego dna i odnaleźć cząstkę siebie.

Jeśli dotrwaliście do tego momentu to zapewne czujecie już, że jestem absolutnie oczarowana tą historią (w końcu spałam tylko 3h żeby móc ją skończyć). Na sam koniec powiem wam już tylko jedno: czytajcie „Nieśmiertelny mrok”.