Mijanie czasu

„Mijanie czasu” to debiutancka powieść autora, której fabuła osadzona jest w latach 1950-1965. Książka opowiada historię dorastania Krzysztofa, jedynaka, który zmaga się z nieumiejętnością szybkiego nawiązywania relacji. Nieśmiały chłopak, poszukujący bliskości i towarzystwa, odkrywa świat głównie przez pryzmat literatury. Narracja prowadzona jest w sposób przypominający kronikę, gdzie każdy rok jest osobnym rozdziałem.Jednym z kluczowych motywów jest nieoczekiwane spotkanie Krzysztofa z jego nieznanym wcześniej ojcem. Ten element fabuły rozgrywa się w niewielkim miasteczku, które autor doskonale zna. Młody bohater, pomimo niechęci do opuszczenia swojego ułożonego świata, decyduje się na podróż, która stanie się przełomowym momentem w jego życiu. Jak potoczą się ich losy, gdy Krzysztof z nieśmiałego chłopca przemienia się w samolubnego młodzieńca, a jego ojciec okazuje się być schorowanym mężczyzną dotkniętym upływem czasu?Ważnym wątkiem powieści jest także poszukiwanie odpowiedzi na pytania o przyjaźń i miłość. Krzysztof, zmagając się z tym dylematem, odkrywa, że odpowiedzi bywają równie skomplikowane jak same pytania. Autor umiejętnie łączy trudne realia okresu, w którym toczy się akcja, z codziennymi ludzkimi doświadczeniami, zadając jednocześnie pytania o deficyty emocjonalne i ich wpływ na relacje.Powieść oferuje wgląd w czas okupacji, czasy na Ziemiach Odzyskanych oraz wydarzenia Polskiego Października. Jednocześnie przenosi czytelnika do bardziej intymnych wspomnień z dzieciństwa, ukazując szkołę i rodzinne wakacje w Sudetach jako kontrast do ówczesnych trudów życia. Wartość książki wzbogaca autentyczna korespondencja przodka autora, który przez wiele lat przebywał na Syberii, co dodatkowo przydaje historii głębi i autentyczności.