Łowcy dusz

W czwartym tomie przygód Mordimera Madderdina o tytule "Łowcy dusz", nasz główny bohater wyrusza do stolicy Cesarstwa, aby wykonać zlecenie od polskiego posła. W tej części poznajemy tajemnicze sekrety kryjące się za konfliktem dwóch szlachciców, spotykamy starego znajomego, a inkwizytor otrzyma nawet niespodziewany awans!. Wszystko to zostało ukazane w formie czterech, bardziej rozbudowanych opowiadań.

Jacek Piekara zdecydowanie poświęcił więcej uwagi na stworzenie dużo głębszych i bardziej rozbudowanych opowiadań. Dzięki tej dłuższej formie, autor mógł rozwinąć wszystkie wątki i zapewnić mi jako, czytelnikowi poczucie pełni. W końcu nie mogę powiedzieć o nich “fajne, ale mogło być dłuższe”! Zakończenie każdego z opowiadań jest satysfakcjonujące i nie pozostawia uczucia niedosytu.

Czwarty tom przygód Mordimera Madderdina jest zdecydowanie najlepszym z dotychczasowych. Piekarze udało się wreszcie wyjść poza schematy opowiadania i stworzyć coś, co rzeczywiście zapada w pamięć.  Jestem pod wrażeniem twórczości tegi autora, który z wielką swadą potrafi wplatać w opowieść zwroty akcji, komizm i nieoczekiwane nadprzyrodzone elementy, a wszystko to w sposób bardzo przystępny i zrozumiały dla czytelnika. Książki są napisane w sposób prosty, ale jednocześnie bardzo interesujący i trzymający w napięciu. To, co dla mnie najważniejsze, to przede wszystkim postacie, na które natrafia Mordimer. Autor w końcu zadbał o to, by każda z nich była wyrazista i wyjątkowa, a każda z nich ma swoją historię, która jest ciekawie opowiedziana i przedstawiona czytelnikowi. Wszystkie historie są świetnie skonstruowane i nie jestem w stanie wskazać, aby któreś z nich było najsłabsze. Do tego dochodzi rozwinięcie samego głównego bohatera, który wreszcie zaczyna mierzyć się z problemami, które są za duże dla jego skromnej osoby. Wszystko to sprawia, że czwarty tom przygód Mordimera Madderdina jest zdecydowanie najlepszym z dotychczasowych.

Dodajmy do tego czarny humor, cięty język, seksualne podteksty i brak politycznej poprawności. To jest właśnie to, co sprawia, że cykl inkwizytorski jest tak wciągający i intrygujący. “Łowcy dusz” dostarczyło mi wiele okazji do uśmiechnięcia się, kiedy czytałem tę książkę. Zdecydowanie warto ją przeczytać.

Polska fantastyka literacka ma wiele wartościowych twórców, jednak mój absolutny faworyt to Jacek Piekara. Z wielką przyjemnością czytam książki z jego “Cyklu inkwizytorskiego”, które zachwycają mnie niepowtarzalnym światem, pełnym intensywnych emocji, mrocznych ludzkich instynktów i niebanalnych scen pełnych zwrotów akcji. Piekara nie boi się używać dosadnych słów, by pokazać prawdziwe oblicze ludzkości. To właśnie taki styl powinien charakteryzować fantastykę - powinna ona stanowić lustro dla naszych ludzkich wad i słabości.

"Łowca dusz" jest według mnie wspaniałą książką, w której Mordimer Madderdin po raz kolejny pokazuje, że jest niewątpliwie interesującą postacią. Jego walka “o dobro Kościoła" skutecznie pokazuje czym jest fanatyzm i jakie jest jego mroczne oblicze, a sam Mordimer pomimo swojej bogobojności nie ucieka od ciętego języka i coraz bardziej drastycznych form kary. Mimo swojego obscenicznego języka (a może właśnie dzięki niemu), główny bohater może z łatwością zaskarbić naszą sympatię i z pewnością zyska uznanie czytelników. Warto zwrócić uwagę na jego zarozumiały i pewny siebie charakter, który czyni go jednym z najciekawszych i barwniejszych bohaterów literackich w polskiej literaturze.

Chociaż fabuła może wydawać się prosta, to jednak jest ona bardzo wyszukana i pełna niespodzianek. Piekara skutecznie wplata w nią mniejsze wątki, pokazując nam to, co w powieściach fantasy jest najważniejsze - jakie są konsekwencje naszych decyzji. Każdy z bohaterów musi zmierzyć się z własnymi demonami i zrozumieć, że są one w nim od zawsze i musi umie z nimi walczyć. „Łowca dusz” to powieść, która zapewni czytelnikowi wiele godzin niezapomnianej rozrywki. Jacek Piekara potrafi przyciągnąć uwagę, zaskoczyć i skutecznie zabawić tak, że zapominamy o “bożym świecie”. To jeden z tych pisarzy, których książki mogę polecić każdemu. Nie bójcie się jego brutalizmu, czy ciętego języka - to tylko szafarz, który ma szokować. Pod tą przykrywką bije serce pełne naprawdę niebanalnych pomysłów.