Dom na rozdrożu

Dom jest najgłębiej strzeżonym skarbem; to bliscy sercu ludzie i istotne miejsca. Zawiera zdarzenia i doświadczenia, które kształtują nasze dorosłe „ja”. Ewa Bieńkowska pragnie podzielić się opowieścią o domu z jej dzieciństwa, a mianowicie o mieszkaniu w zabezpieczonej kamienicy przy Alei Szucha w Warszawie oraz o pałacu w Nieborowie, gdzie spędzała wakacje, rysując także portrety swoich rodziców. Dla wielu czytelników te postacie są już znane. Jej ojciec, Władysław Bieńkowski, niegdyś członek PPR i istotna postać w polskiej historii, zajmował kilka kluczowych stanowisk, w tym dyrektora Biblioteki Narodowej. Znany jest również ze swojego zaangażowania z KOR i działalności opozycyjnej. Matka, Flora z Trynkusów Bieńkowska, jest powieściopisarką, poetką oraz dramaturgiem. Te oficjalne informacje nabierają nowego wymiaru w osobistej narracji córki, która nadaje swej opowieści bardziej intymne ramy.Ewa Bieńkowska w swojej książce nie tylko przybliża znane nazwiska przyjaciół domu, ale też odkrywa ich mniej znane, prywatne strony. Jest to opowieść będąca zarazem podróżą przez czas oraz przestrzeń, wpisującą się w dynamiczne zmiany polityczno-społeczne w Polsce na przestrzeni lat. Elegancko zarysowane tło wspomnień ukazuje źródła życia oraz zawiłe ścieżki losu, które mogą wydawać się wręcz literacką fikcją, a nie rzeczywistością. Historia ta mówi o walce o własną tożsamość, balansie między marzeniami a realiami, jak również o pragnieniu wywierania wpływu na świat słowem. To pełne emocji, ale i rzeczowości wspomnienia, pełne wierszy matki, fragmentów twórczości ojca oraz cytatów z dziecięcych lektur. Jest to spacer po krętych ścieżkach przeszłości, które niezmiennie prowadzą do tego jednego, najważniejszego miejsca – do Domu.