Ćma z czerwonej wyspy

Kiedyś skomponowałem utwór muzyczny, przez który chciałem wyrazić swoje emocje wobec świata. Zainspirowałem się akordami poloneza As-dur Fryderyka Chopina. W tamtym czasie moja wiedza o otaczającym mnie świecie była ograniczona. Jednakże po otwarciu granic miałem możliwość podróżowania po wielu egzotycznych miejscach, dążąc do odkrycia ich sekretów. W rezultacie tych wypraw stworzyłem ponad sto programów i filmów dla Telewizji Polskiej. Moje doświadczenia były znacznie bogatsze niż to, co można było uchwycić kamerą. Pamiętam twarze ludzi, często żyjących w skromnych warunkach, ale zawsze pełnych życzliwości i uśmiechu, którzy szczerze kochali swoje, mimo że nie zawsze doskonałe, ojczyzny. Ten patriotyzm nie był manifestowany w transparentach, lecz widoczny w ozdobach na ścianach ich domów. Czy powinienem czuć się zawstydzony podobnymi uczuciami wobec mojego kraju? Rozciągający się wzdłuż Wisły, jego kształt jest sercowaty, choć może i prezentuje się inaczej. Piszę z nadzieją, że ta sytuacja jest jedynie przejściowa. Będąc daleko od swojej ojczyzny, w towarzystwie moich bohaterów, zauważam, jak różnorodni, a jednocześnie zbliżeni jesteśmy w tej kolorowej mozaice, która nigdy się nie ujednolici. Na Madagaskarze, Polak i Rosjanin odkrywają zapierające dech w piersiach krajobrazy. Czy uda im się przekroczyć granice czasu i historii? Jeden z nich był świadkiem tajemniczego dramatu, a jego pamięć, zarówno osobista, jak i cyfrowa, jest zagrożona. Ucieczka staje się niezbędna. Niespodziewane spotkania, zachwycająca natura i miłość kształtują ich przygody, podczas gdy echo wydarzeń z oddalonego Smoleńska rzuca cień na wioskę nad Oceanem Indyjskim.