Krytyka literacka i teatralna

Kazimierz Kaszewski (1825–1910) to wyjątkowy pisarz i publicysta, który przez blisko sześć dekad tworzył w epoce późnego romantyzmu i pozytywizmu, kończąc swoją działalność literacką u szczytu epoki Młodej Polski. Jego zainteresowania były niezwykle szerokie – obejmowały filozofię, logikę, religię, psychologię, estetykę, polską i światową literaturę w jej różnorodnych formach i gatunkach, sztukę teatru, pedagogikę, a także zagadnienia społeczno-polityczne, historyczne, krajoznawcze, oraz przyrodoznawstwo, fizjologię i neurologię. Imponujący dorobek Kaszewskiego, choć jeszcze nie w pełni skatalogowany, to ponad osiemset publikacji napisanych z dbałością o styl. Jego twórczość mieści w sobie przekłady, przeróbki, oryginalne utwory, artykuły naukowe, rozprawy filozoficzno-estetyczne, studia z zakresu genologii, krytyczno- i historyczno-literackie eseje (w tym teatralne), recenzje, szkice, sprawozdania, portrety, eseje, podróżnicze obrazki, felietony i notatki. Kaszewski był znany jako człowiek o "szerokim umyśle", który nie zamykał się w sztywnych formułach, a jego wpływ na kulturę Królestwa Polskiego w szóstym i siódmym dziesięcioleciu XIX wieku był znaczący. Wybór jego tekstów krytycznych wznawia działalność Biblioteki Towarzystwa Literackiego im. Adama Mickiewicza. W przyszłych tomach tej Biblioteki pojawią się prace krytyków epoki "długiego wieku XIX", obejmującej okres od Oświecenia do odzyskania niepodległości. Każdy tom będzie się koncentrować na jednym autorze, prezentując jego krytyczne osiągnięcia w wysokiej jakości edytorskiej oprawie i będzie poprzedzony wprowadzeniem.