Krótkie panowanie Pepina IV

Jeśli kojarzysz Johna Steinbecka głównie jako autora głębokich, poruszających powieści takich jak „Na wschód od Edenu”,„Grona gniewu” czy „Myszy i ludzie” – to „Krótkie panowanie Pepina IV” będzie dla Ciebie prawdziwą niespodzianką. To zupełnie inny Steinbeck: Iżejszy, zabawniejszy, ironiczny. Zamiast dramatów ludzi zmagających się z losem, dostajemy opowieść o zwykłym mężczyźnie, który pewnego dnia... zostaje królem Francji. Przypadkiem.
Historia zaczyna się absurdalnie i tak już zostaje. Pepin Arnulf Héristal, spokojny amator astronomii, zostaje zupełnie przypadkowo ogłoszony królem Francji-Pepinem IV – przez rząd, który próbuje odwrócić uwagę społeczeństwa od chaosu politycznego, przywracając monarchię, ale czysto symboliczną. Pepin nie ma realnej władzy i zostaje wplątany w grę polityczną, której wcale nie chce. Nie interesuje go władza, nie lubi przemówień, nie rozumie pałacowych intryg i najchętniej wróciłby do swojego teleskopu.

Steinbeck z dużą swobodą i humorem tworzy świat, w którym monarchia jest czystym teatrem, politycy gubią się we własnych strategiach, a zwykły człowiek zostaje wrzucony w sam środek tej farsy. Choć historia rozgrywa się we Francji, jej przesłanie ma charakter uniwersalny.
Autor bawi się tu formą – jego język jest lekki, złośliwy, pełen celnych obserwacji. Czytając „Krótkie panowanie Pepina IV”, nie sposób nie odnieść wrażenia, że autor naprawdę dobrze się bawił podczas pisania i tę radość od razu się wyczuwa.
To krótka, lekka i humorystyczna książka, idealna na oderwanie się od codzienności. Zamiast ciężkich tematów-satyra, dowcip, trochę refleksji, błyskotliwych dialogów i przerysowanych postaci.
Dobra lektura na jeden-dwa wieczory - inteligentna, zabawna i z przymrużeniem oka.