Królestwo

Jo Nesbø napisał kolejny samodzielny thriller, który od samego początku skłania czytelnika do myślenia. Przykra przeszłość łączy dwóch braci, a Nesbø tworzy wspaniałą historię i rozwój wydarzeń w całym "Królestwie". Mroczna i złożona, jak wiele z jego poprzednich książek. Nesbø oferuje świetne dzieło dla tych, którzy są wystarczająco cierpliwi, by odkryć kolejne warstwy tej historii. Polecam fanom autora, a także tym, którzy mają ochotę na odrobinę skandynawskiego noir w swojej bibliotece.

Roy i Carl Opgard mieszkają na wsi w Norwegii, w miejscu nazywanym przez ich ojca "Królestwem". Kiedy rodzice Opgardów umierają, Carl odchodzi i ucieka przez Atlantyk, kończąc w Ameryce Północnej, aby wyrobić sobie nazwisko i pozostawić przeszłość za sobą. Roy zostaje i rozkoszuje się spokojnym życiem, otoczony ludźmi i krajobrazami, które znał przez całe życie. Kiedy Carl wraca po latach, przywozi ze sobą odnoszącą sukcesy żonę i plany ożywienia małej społeczności poprzez budowę dużego hotelu, trafnie nazwanego "Kingdom". Podczas gdy Roy nie jest do końca pewien, jak sobie z tym wszystkim poradzić, Carl i jego żona, Shannon, z sympatią mówią o tym przedsięwzięciu i mają nadzieję, że uda im się przekonać do siebie miejscowych. Niektórzy wydają się być chętni do tchnięcia nowego życia w społeczność, podczas gdy inni są sceptyczni, znając Opgardów i historie, które ich otaczają. W miarę upływu czasu Roy ujawnia wiele informacji o ich przeszłości, w tym nadużycia i zdrady, które rodzina starała się ukryć. Roy i Carl mają nadzieję, że zbrodnie nigdy nie ujrzą światła dziennego, choć są to tylko plotki w oczach miejscowych. Opgardom nie jest obca walka i samoobrona, coś, co będzie powracać w tej intensywnej historii. Gdy Roya pociąga żona jego brata, czytelnik nie może nie dostrzec biblijnych podobieństw do Kaina i Abla. Zmagania ze światem zewnętrznym i wewnętrznym przejmują narrację, aż do momentu, w którym ostatni akt przypieczętuje los wszystkich zaangażowanych. Nesbø wykorzystuje swoje mistrzostwo w tworzeniu zwrotów akcji, aby utrzymać czytelnika w stanie ciągłego zgadywania. Roy i Carl mogli się od siebie oddalić, ale ich więzy krwi nie mogą zostać odrzucone.

Przyznaję, że nie zwracałam na tę książkę większej uwagi. Kiedy ją wzięłam do ręki, to spodziewałam się nowej odsłony serii o Harry'm Hole. Zamiast tego jest to złożona, samodzielna powieść, która porusza tematy rodziny, wykorzystywania, oszustwa i zdrady. Jo Nesbø wykorzystuje swoje mistrzostwo językowe by opowiedzieć historię, która wpłynie na wszystkich czytelników, choć w różny sposób.

Roy i Carl okazują się niezwykle intrygującymi bohaterami. Łączy ich podobne wychowanie, a czas spędzony osobno wzbogaca ich osobowości, jak również łączącą ich więź. Obaj cierpieli w przeszłości, ale nie chcą się poddać i zaakceptować porażki. Raczej wykorzystują te doświadczenia, by wzrastać i stawać się lepszymi ludźmi. Każdy z nich ma swoją osobowość, która zapewnia im niezbędną wyjątkowość, choć historia znęcania się nad nimi przez okropnego ojca łączy ich, gdy zagłębiają się w tajemnice swojego dzieciństwa.

Nesbø świetnie rozwija w swoim dziele postacie drugoplanowe. Są tacy, którzy poprzez swoje dialogi tworzą nowe wątki, podczas gdy inni służą jedynie do kierowania spraw w ustalonym kierunku.
Chociaż pisarstwo Jo Nesbø nie jest przeznaczone dla niecierpliwego czytelnika, w narracji znajdują się perełki, które sprawiają, że jest to dobrze skonstruowany thriller. Książka potrzebowała trochę czasu, aby się rozkręcić, ale kiedy już się rozkręciła, nie można było powstrzymać emocji. Rozdziały powoli posuwają się do przodu, ale nigdy nie są rozwleczone, a fabuła staje się tym lepsza, im więcej czasu czytelnik na nią poświęci. Z pewnością nie jest to książka dla kogoś, kto szuka szybkiej historii, by się nie nudzić. Raczej zmusza czytelnika do spojrzenia z odpowiedniej perspektywy na życie rodzinne, zazwyczaj dobrze ukrytego.

Brawo, panie Nesbø, za kolejny mrożący krew w żyłach thriller. Podoba mi się, jak płynnie płynie pański tekst, bez zbędnego uniesienia.

Jo Nesbo, a więc człowiek wielu talentów - muzyk, piłkarz, pisarz, ekonomista i pewnie można byłoby jeszcze wymieniać. Dla mnie jest przede wszystkim mistrzuniem, który dostarcza mi dobrej rozrywki. Tego od niego oczekuje. "Królestwo" jest jedną z jego ostatnich wydanych książek, w zasadzie przedostatnią. W 2021 roku pojawiła się jeszcze "Zazdrość". Ogólnie nie mam z kim porozmawiać na temat jego książek, więc pomyślałem, że chociaż sobie napiszę coś na wzór recenzji.

Roy mieszka w domu swoich rodziców na obrzeżach małego miasteczka w norweskich górach i prowadzi stację benzynową. Kiedy jego młodszy brat Carl wraca do rodzinnego miasta po wielu latach i zamieszkuje z Royem i jego żoną, zaczynają się dziać dziwne rzeczy, przysparzające Royowi wiele zmartwień. Niewielkie Os wydaje się spokojną, wiejską osadą, ale, jak to zawsze musi być w kryminałach, pod przyjazną powierzchnią kryje się mieszanka chciwości, nienawiści, brutalności. Roy Opgard opowiada historię swojej rodziny, a w szczególności swoją i swojego brata Carla, z własnej perspektywy. Regularnie ukrywa przed nami szczegóły, które ujawniają się z pewnym opóźnieniem i nagle sprawiają, że rzeczy ukazują się w zupełnie innym świetle. Czasami nieco lakonicznie, a przez to tym bardziej szokująco, Roy relacjonuje swoje regularne pobicia, a w pozornej wiejskiej sielance dochodzi nawet do morderstwa. Niektóre z postaci w książce mają w sobie wiele finezji i determinacji, co prowadzi do zaciętych walk. Każdy myśli wyłącznie o własnym tyłku, ale bracia Opgard wydają się nierozłączni, nawet gdy Carl przyprowadza na farmę swoją żonę Shannon.

Napięcie jest raczej subtelne, a jednak Nesbo udaje się utrzymać moje zainteresowanie i urzeczenie przez prawie 600 stron. Pomiędzy nimi była część, która wydała mi się nieco zbyt spokojna, jak na mój gust, ale która potem okazała się tylko wytchnieniem, zanim runda intryg, oszustw i egoizmu, starych i nowych miłości, braterskiej lojalności i śmiałego projektu hotelowego, który może wspólnie zrujnować społeczność wioski lub uczynić ją bogatą, wystrzeli z impetem.

Jestem zachwycony sposobem, w jaki Jo Nesbo poprowadził narrację, która w niczym nie przypomina powieści o Harrym Hole. Oczywiście z chęcią przeczytałbym więcej o mękach, jakie zadaje Nesbo Harry'emu Hole, ale "Królestwem" Jo Nesbo zapewnił równie porywającą rozrywkę i pozwolił nam z niesamowitą przyjemnością zajrzeć w ludzkie wnętrza.

Bardzo ucieszyłam się z nowego bestsellera "Królestwo" Jo Nesbo, który został mi uprzejmie dostarczony za co w tym miejscu bardzo dziękuję. To nie jest moja pierwsza powieść kryminalna znanego norweskiego autora i ponownie pokładałam w Nesbo duże nadzieje i zaczęłam czytać z niecierpliwością.

Historia opowiada o dwóch braciach, głównych bohaterach Roy'u i Carlu, którzy spotykają się ponownie po dłuższym czasie. Podczas gdy Roy samotnie zarabia na życie w norweskich górach w rodzinnej posiadłości i prowadzi tam stację benzynową, jego brata już w młodym wieku odciągnęło od tego miejsca. Teraz jednak powraca, wraz ze swoją uroczą żoną Shannon, która chce wybudować w wiosce hotel spa i tym samym wywrócić wszystko do góry nogami. Wydarzenia toczą się swoim torem i wiele spraw, zwłaszcza tych z przeszłości, wychodzi na jaw, zmieniając nie tylko jednego z bohaterów w mordercę...

Jo Nesbo opowiada historię "Królestwa" z punktu widzenia Roya w pierwszej osobie, Wszystkie wydarzenia, zwłaszcza te, które należą do przeszłości, a tutaj ponownie wychodzą na światło dzienne, dają dobry ogląd na sytuację. Dodatkowo, myśli i uczucia Roya dał mi lepszy wgląd w jego duszę, co sprawiało, że on, który często wydawał się nieprzystępny, stawał się dla mnie coraz bardziej przystępny. Zarówno on, jak i Carl nie są dla mnie postaciami, które da się lubić, gdyż mają w sobie jakąś mroczną aurę, której nie potrafiłam do końca uchwycić.

Nesbo wie, jak przekazać czytelnikowi tylko fragmenty większej całości i przez długi czas pozostawia czytelnika w niewiedzy. W przeciwieństwie do typowych powieści kryminalnych, tutaj nie ma klasycznego zespołu śledczych, jednej lub kilku ofiar i jednego sprawcy. Nie. Całość jest bardziej skomplikowana, bardziej zagmatwana i jest - tyle zdradzę - bardziej dramatem rodzinnym z intrygami i morderstwami, które ciągną się latami.

Styl pisania Nesbo jest bardzo opisowy i żywy, a jak na tematykę, która jest raczej ciężka dla żołądka, lekka i łatwa. Podobają mi się różne skoki czasowe, które najpierw muszę sklasyfikować, bo nie zawsze są dla mnie wyraźnie zaznaczone. Rozdziały utrzymują się w ogólnej długości pracy, tak że łatwo jest zrobić sobie krótką przerwę od książki. I tu też potrzebowałam kilku przerw, bo praca miejscami trochę się przeciąga. Niektórzy lubią tak ozdobne i szczegółowe opowieści, dla mnie mogłoby to być 100 stron mniej. Kolejnym małym punktem krytyki jest dla mnie zakończenie, jakoś jestem z niego niezadowolona :D Tutaj życzyłabym sobie więcej "spokoju i szczęścia", o ile to w ogóle możliwe biorąc pod uwagę wydarzenia. Ale to tylko mój osobisty gust i odczucia, jakie mam po skończeniu książki/końcówki. Po prostu jestem bardziej typem człowieka, dla którego wszystko dobre, co się dobrze kończy :)

"Królestwo" to porządna powieść kryminalna, która dostarczyła mi oczekiwanej rozrywki. Czytelnik ma tu wiele do przemyślenia i ciągle na nowo staje przed wyzwaniem odgadnięcia sensu wydarzeń.

Jo Nesbø napisał kolejny samodzielny thriller, który od samego początku skłania czytelnika do myślenia. Przykra przeszłość łączy dwóch braci, a Nesbø tworzy wspaniałą historię i rozwój wydarzeń w całym "Królestwie". Mroczna i złożona, jak wiele z jego poprzednich książek. Nesbø oferuje świetne dzieło dla tych, którzy są wystarczająco cierpliwi, by odkryć kolejne warstwy tej historii. Polecam fanom autora, a także tym, którzy mają ochotę na odrobinę skandynawskiego noir w swojej bibliotece.

Roy i Carl Opgard mieszkają na wsi w Norwegii, w miejscu nazywanym przez ich ojca "Królestwem". Kiedy rodzice Opgardów umierają, Carl odchodzi i ucieka przez Atlantyk, kończąc w Ameryce Północnej, aby wyrobić sobie nazwisko i pozostawić przeszłość za sobą. Roy zostaje i rozkoszuje się spokojnym życiem, otoczony ludźmi i krajobrazami, które znał przez całe życie. Kiedy Carl wraca po latach, przywozi ze sobą odnoszącą sukcesy żonę i plany ożywienia małej społeczności poprzez budowę dużego hotelu, trafnie nazwanego "Kingdom". Podczas gdy Roy nie jest do końca pewien, jak sobie z tym wszystkim poradzić, Carl i jego żona, Shannon, z sympatią mówią o tym przedsięwzięciu i mają nadzieję, że uda im się przekonać do siebie miejscowych. Niektórzy wydają się być chętni do tchnięcia nowego życia w społeczność, podczas gdy inni są sceptyczni, znając Opgardów i historie, które ich otaczają. W miarę upływu czasu Roy ujawnia wiele informacji o ich przeszłości, w tym nadużycia i zdrady, które rodzina starała się ukryć. Roy i Carl mają nadzieję, że zbrodnie nigdy nie ujrzą światła dziennego, choć są to tylko plotki w oczach miejscowych. Opgardom nie jest obca walka i samoobrona, coś, co będzie powracać w tej intensywnej historii. Gdy Roya pociąga żona jego brata, czytelnik nie może nie dostrzec biblijnych podobieństw do Kaina i Abla. Zmagania ze światem zewnętrznym i wewnętrznym przejmują narrację, aż do momentu, w którym ostatni akt przypieczętuje los wszystkich zaangażowanych. Nesbø wykorzystuje swoje mistrzostwo w tworzeniu zwrotów akcji, aby utrzymać czytelnika w stanie ciągłego zgadywania. Roy i Carl mogli się od siebie oddalić, ale ich więzy krwi nie mogą zostać odrzucone.

Przyznaję, że nie zwracałam na tę książkę większej uwagi. Kiedy ją wzięłam do ręki, to spodziewałam się nowej odsłony serii o Harry'm Hole. Zamiast tego jest to złożona, samodzielna powieść, która porusza tematy rodziny, wykorzystywania, oszustwa i zdrady. Jo Nesbø wykorzystuje swoje mistrzostwo językowe by opowiedzieć historię, która wpłynie na wszystkich czytelników, choć w różny sposób.

Roy i Carl okazują się niezwykle intrygującymi bohaterami. Łączy ich podobne wychowanie, a czas spędzony osobno wzbogaca ich osobowości, jak również łączącą ich więź. Obaj cierpieli w przeszłości, ale nie chcą się poddać i zaakceptować porażki. Raczej wykorzystują te doświadczenia, by wzrastać i stawać się lepszymi ludźmi. Każdy z nich ma swoją osobowość, która zapewnia im niezbędną wyjątkowość, choć historia znęcania się nad nimi przez okropnego ojca łączy ich, gdy zagłębiają się w tajemnice swojego dzieciństwa.

Nesbø świetnie rozwija w swoim dziele postacie drugoplanowe. Są tacy, którzy poprzez swoje dialogi tworzą nowe wątki, podczas gdy inni służą jedynie do kierowania spraw w ustalonym kierunku.
Chociaż pisarstwo Jo Nesbø nie jest przeznaczone dla niecierpliwego czytelnika, w narracji znajdują się perełki, które sprawiają, że jest to dobrze skonstruowany thriller. Książka potrzebowała trochę czasu, aby się rozkręcić, ale kiedy już się rozkręciła, nie można było powstrzymać emocji. Rozdziały powoli posuwają się do przodu, ale nigdy nie są rozwleczone, a fabuła staje się tym lepsza, im więcej czasu czytelnik na nią poświęci. Z pewnością nie jest to książka dla kogoś, kto szuka szybkiej historii, by się nie nudzić. Raczej zmusza czytelnika do spojrzenia z odpowiedniej perspektywy na życie rodzinne, zazwyczaj dobrze ukrytego.

Brawo, panie Nesbø, za kolejny mrożący krew w żyłach thriller. Podoba mi się, jak płynnie płynie pański tekst, bez zbędnego uniesienia.