Kroki między nami

„Kroki między nami” Any Mayi to powieść, która wciąga czytelnika w świat półcieni i niedopowiedzeń, gdzie każda pauza w dialogu waży tyle samo, co wypowiedziane słowo. Autorka kreśli historię o spotkaniu dwojga ludzi, których losy naznaczone są tajemnicą, a uczucia — nieustannym napięciem między pragnieniem a lękiem.

Główna bohaterka, wychowana w cieniu potężnego ojca, dorasta w przestrzeni, gdzie kontrola i milczenie stają się walutą. Poznaje mężczyznę to spotkanie prowadzi do nieuchronnego przewartościowania wszystkiego, co oboje uznawali za pewne.

Autorka prowadzi narrację powoli, niemal hipnotycznie. Każde zdanie jest tu jak krok stawiany z ostrożnością na niepewnym gruncie. Europa staje się w powieści nie tylko tłem geograficznym, ale metaforą — piękną i obojętną przestrzenią, w której jednostka musi nauczyć się przetrwać, zmieniając języki, maski i role.

„Kroki między nami” nie jest książką do połknięcia w jeden wieczór. Wymaga czasu, by wsłuchać się w rytm frazy i pozwolić, by historia przesiąkła w czytelnika. To proza, która nie tyle opowiada o miłości, co bada jej granice w świecie, gdzie zaufanie jest luksusem, a każda bliskość — ryzykiem

“Kroki między nami” to powieść na którą tego lata czekałam najbardziej. Wiedziałam, że bardzo chciałabym ją przeczytać już od momentu, kiedy została zapowiedziana. Jej autorką jest Ana Maya. O tej pisarce nie wiemy za wiele, ale mam nadzieję, że na rynku literackim usłyszymy o niej nie raz.
“Kroki między nami” to powieść, przy której naprawdę można się na dłużej zatrzymać i zastanowić nad wieloma sprawami, które w codziennym życiu pomijamy. Zostawia niebywały ślad w duszy czytelnika. Chociaż pozostawia po sobie pewien niedosyt, ponieważ powieść jest krótka - liczy prawie 230 stron, to w mojej opinii każde zdanie jest bardzo przemyślane.
Trzeba podkreślić, że jest to powieść o kobiecie, która wychowuje się w świecie, w którym dominującą rolę pełni jej ojciec. Z nim wielu ludzi się liczy, jest niebywale wpływowy, a przy tym bardzo tajemniczy. Zresztą nasza główna bohaterka również niewiele na swój temat zdradza. Moim zdaniem ten zabieg tajemniczości, niedopowiedzeń jest na tyle interesujący, że z każdą kolejną stroną coraz bardziej ma się ochotę odgadnąć tę zagadkę. Pewnego dnia kobieta poznaje Sebastiana - mężczyznę, który zmienia jej życie całkowicie. Od teraz jest życie przed Sebastianem i po. Chociaż ich losy nie potoczą się w sposób, jaki byśmy oczekiwali, to dzięki temu możemy zastanowić się wreszcie, czym jest miłość i jak ją postrzegamy. Muszę przyznać, że sposób ukazania miłości bardzo mnie zaskoczył, ponieważ został skonstruowany w zupełnie inny sposób niż ten, do którego przywykliśmy we współczesnej literaturze. Znajdziemy tutaj bowiem więcej opisów emocji, czy rozterek wewnętrznych głównych bohaterów. Próżno szukać tutaj nieoczekiwanych zwrotów akcji, czy namiętności. Przez co uważam, że powieść stara się wskazać czytelnikom zupełnie inny obraz, pokazać miłość z innej perspektywy.
Powieść - i to trzeba podkreślić - to również zapis podróży głównej bohaterki. Wraz z nią poznajemy różne miejsca - Włochy, Francję, a co ciekawe - możemy je obserwować z jej perspektywy. Zwraca czytelnikowi uwagę na kwestie, których na co dzień nawet się nie zauważa.
W powieści “Kroki między nami” bardzo dużo miejsca jest pozostawione czytelnikowi na swobodną interpretację. Dzięki temu może on snuć różne przypuszczenia na temat głównej bohaterki i jej życia oraz otaczających ją ludzi.
Dla mnie lektura powieści, to była niebywała przyjemność. Wreszcie mogłam się zatrzymać i skupić wyłącznie na słowach i sprawach, które chciała przekazać mi autorka. Myślę, że ta historia na długo pozostanie mi w pamięci.