Kreski

Żarty zawsze były istotną częścią mojego życia, choć czasami przynosiły nieprzewidziane konsekwencje. Kiedy byłem w przedostatniej klasie szkoły podstawowej, nasza nauczycielka na lekcji dotyczącej polskiego i współczesnego świata zapytała, która z gazet w Krakowie jest najlepsza. Mieliśmy trzy opcje do wyboru: Dziennik Polski, Echo Krakowa i Gazeta Krakowska, będąca organem Komitetu Wojewódzkiego PZPR. Jako jedyny zgłosiłem się do odpowiedzi i z niewinnym wyrazem twarzy stwierdziłem, że najlepsza jest Gazeta Krakowska. Nauczycielka, która pełniła także funkcję sekretarza partyjnego, ucieszyła się z mojej odpowiedzi i zapytała o powód mojego wyboru. Wtedy odpowiedziałem, że Gazeta Krakowska ma największy format, a to przydaje się, gdy brakuje papieru toaletowego. Niestety, po tych słowach nie obyło się bez problemów. Zostałem uznany za „wroga Polski Ludowej” i o mały włos nie zostałem wyrzucony ze szkoły. W końcowym rozrachunku to nauczycielka musiała opuścić szkołę pod koniec roku, a ja, paradoksalnie, miałem obowiązek wręczyć jej kwiaty na pożegnanie w imieniu Komitetu Rodzicielskiego.