Korona i kobiety. Król Kazimierz Wielki bigamista

Książka nie skupia się na ocenie dokonań czy błędów Kazimierza jako króla, lecz przedstawia jego życie jako mężczyzny, który był zamieszany w liczne relacje z kobietami. Kazimierz, prawdziwy donżuan swojej epoki, miał wiele kochanek, jak wspomina Długosz, strategicznie ulokowanych w zamkach, które budował, oraz cztery żony, co prowadziło do podwójnej bigamii. Dla Kazimierza pojęcie wierności małżeńskiej było raczej abstrakcyjne. Publikacja opisuje historie czterech żon króla Kazimierza: litewskiej księżniczki Aldony, która przyjęła imię Anna i została jego żoną z woli ojca, nieszczęśliwej Adelajdy Heskiej, która nie dała mu upragnionego potomka, pięknej mieszczki Krystyny Rokiczany, która została jego morganatyczną żoną, oraz młodziutkiej Jadwigi Żagańskiej, jego ostatniej partnerki. Dopełnieniem obrazu są historie dwóch kochanek Kazimierza: Cudki oraz słynnej Żydówki Estery, której rzeczywiste istnienie jest przedmiotem gorących sporów do dziś. Wszystko to opisano, biorąc pod uwagę polityczne realia tamtych czasów oraz średniowieczne obyczaje, szczególnie w kontekście postrzegania relacji intymnych przez ówczesnych ludzi.