Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Komunikacja między radą nadzorczą a zarządem w polskich spółkach giełdowych. Perspektywa członków rad nadzorczych
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Monografia koncentruje się na komunikacji pomiędzy radą nadzorczą a zarządem w polskich spółkach giełdowych, ukazując tę relację z punktu widzenia członków rad nadzorczych. Kluczowa jest rola komunikacji, która umożliwia radom nadzorczym efektywne wypełnianie funkcji nadzorczych oraz wsparcie zarządu w realizacji misji firmy. Badania wykazują, że zarząd często dysponuje większym zasobem informacji niż rada nadzorcza, co pozwala mu kontrolować przepływ informacji zgodnie z własnymi zamierzeniami. Taka nierównowaga informacyjna utrudnia radom nadzorczym wypełnianie swoich obowiązków zgodnie z kodeksem spółek handlowych i statutami. Ponadto, nasila się przez to naturalny konflikt pomiędzy akcjonariuszami a menedżerami, w którego łagodzeniu rada nadzorcza może odgrywać kluczową rolę.Monografia stawia sobie za cel zidentyfikowanie cech efektywnej komunikacji między tymi organami oraz przedstawienie sposobów jej udoskonalenia, aby rady nadzorcze mogły skutecznie realizować swoje zadania. Na podstawie analizy literatury oraz regulacji prawnych i dobrych praktyk stworzono zestaw czynników, zarówno korporacyjnych, jak i zewnętrznych, które kształtują tę komunikację w spółkach publicznych. Instytucjonalne formy komunikacji zostały starannie przedstawione i ocenione, co pozwoliło na określenie ich hierarchii oraz opracowanie typologii cech komunikacji z perspektywy rad nadzorczych.Autor przeprowadził również pogłębione wywiady z członkami rad nadzorczych polskich spółek giełdowych, co umożliwiło zaproponowanie rozwiązań mających na celu poprawę procesu komunikacji. Podjęto próbę oceny możliwości wdrożenia anglosaskiego modelu komunikacji w Polsce oraz zjawiska rosnącej profesjonalizacji rad nadzorczych. Publikacja jest skierowana nie tylko do członków organów spółek publicznych, ale także do inwestorów indywidualnych i instytucjonalnych, którzy mogą ją traktować jako inspirację do refleksji na temat potencjału rad nadzorczych.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
Monografia koncentruje się na komunikacji pomiędzy radą nadzorczą a zarządem w polskich spółkach giełdowych, ukazując tę relację z punktu widzenia członków rad nadzorczych. Kluczowa jest rola komunikacji, która umożliwia radom nadzorczym efektywne wypełnianie funkcji nadzorczych oraz wsparcie zarządu w realizacji misji firmy. Badania wykazują, że zarząd często dysponuje większym zasobem informacji niż rada nadzorcza, co pozwala mu kontrolować przepływ informacji zgodnie z własnymi zamierzeniami. Taka nierównowaga informacyjna utrudnia radom nadzorczym wypełnianie swoich obowiązków zgodnie z kodeksem spółek handlowych i statutami. Ponadto, nasila się przez to naturalny konflikt pomiędzy akcjonariuszami a menedżerami, w którego łagodzeniu rada nadzorcza może odgrywać kluczową rolę.Monografia stawia sobie za cel zidentyfikowanie cech efektywnej komunikacji między tymi organami oraz przedstawienie sposobów jej udoskonalenia, aby rady nadzorcze mogły skutecznie realizować swoje zadania. Na podstawie analizy literatury oraz regulacji prawnych i dobrych praktyk stworzono zestaw czynników, zarówno korporacyjnych, jak i zewnętrznych, które kształtują tę komunikację w spółkach publicznych. Instytucjonalne formy komunikacji zostały starannie przedstawione i ocenione, co pozwoliło na określenie ich hierarchii oraz opracowanie typologii cech komunikacji z perspektywy rad nadzorczych.Autor przeprowadził również pogłębione wywiady z członkami rad nadzorczych polskich spółek giełdowych, co umożliwiło zaproponowanie rozwiązań mających na celu poprawę procesu komunikacji. Podjęto próbę oceny możliwości wdrożenia anglosaskiego modelu komunikacji w Polsce oraz zjawiska rosnącej profesjonalizacji rad nadzorczych. Publikacja jest skierowana nie tylko do członków organów spółek publicznych, ale także do inwestorów indywidualnych i instytucjonalnych, którzy mogą ją traktować jako inspirację do refleksji na temat potencjału rad nadzorczych.
