Kobieta z Isla Negra

Powieść oparta na faktach, przesycona atmosferą zmysłowości i napięcia, skupia się na postaci chilijskiego poety, laureata Nagrody Nobla, Pablo Nerudy. Akcja rozgrywa się na początku lat pięćdziesiątych XX wieku, kiedy to Elisa wraz z matką Raquel opuszczają swoje skromne mieszkanie w Temuco i przybywają na Isla Negra. Przygarnia je Pablo Neruda, a jego dom, wypełniony pamiątkami z podróży, przypomina Elisie morską jaskinię. Raquel w ciszy pracuje jako służąca, a Elisa przygląda się codziennemu życiu poety, zauważając jego niewierności i czytając jego notatki. Na wyspie pojawia się wkrótce również żona Nerudy, argentyńska malarka i arystokratka, Delia del Carril. Obserwując interakcje pomiędzy mieszkańcami oraz ich gośćmi, Elisa odkrywa skomplikowane tajemnice miłości i pożądania oraz różnorodne aspekty kobiecości. Poznaje fascynującą klasę i urok Delii, zmysłowość Matilde, partnerki Nerudy, oraz przezroczystą egzystencję matki, pogrążonej we wspomnieniach i codziennych obowiązkach. María Fasce maluje portret Nerudy jako osoby wybitnej, lecz jednocześnie dominującej i kapryśnej. Poeta jawi się jako uwodziciel i egoista, którego obecność odciska piętno na życiu kobiet w jego otoczeniu. „Elegancka i subtelna proza Fasce pozwala zajrzeć w głąb siebie” – pisze Le Monde.