Keith Haring. Linia, która zmieniła sztukę

Na początku lat 80. XX wieku ulice Nowego Jorku zaczęły tętnić życiem dzięki niezwykłym rysunkom komiksowym. Na ścianach metra, chodnikach i elewacjach budynków pojawiały się grafiki przedstawiające dzieci, szczekające psy i abstrakcyjne białe linie. Nikt nie miał pojęcia, że autorem tych dzieł jest skromny okularnik pochodzący z małego miasta w Pensylwanii. Nikt również nie przewidywał, że Keith Haring stanie się ikoną nowojorskiej sztuki undergroundowej. Jego prace szybko znalazły się na ubraniach zaprojektowanych przez Vivienne Westwood i zdobiły okładki płyt, m.in. Davida Bowiego. Madonna zaśpiewała u niego na urodzinach, a Jean-Michel Basquiat często gościł na jego imprezach. Andy Warhol zapraszał go do swojej znanej Fabryki. Keith Haring był jednym z pierwszych artystów, którzy zacierali granice między sztuką wysoką a popkulturą. Jego często kontrowersyjne dzieła, za które był wielokrotnie aresztowany, nieśli ze sobą ważne przesłanie – były manifestem wolności i walki przeciwko wykluczeniu oraz ignorancji politycznej. Haring działał z intensywnością, jakby przeczuwając, że jego życie będzie krótkie. Całe miasto było dla niego płótnem, a on tworzył jak szalony.Brad Gooch, autor biografii Keitha Haringa, przeprowadził rozmowy z ponad dwustoma osobami, które znały artystę, i dzięki temu uchwycił geniusz jego twórczości oraz jej wpływ na współczesną sztukę. To wielobarwna opowieść, pełna muzyki, emocji i zrozumienia nowojorskiej bohemy lat 80. XX wieku. Biografia ta odsłania zarówno artystyczną wrażliwość, jak i niezłomną potrzebę wyrażania siebie. Gooch, jak pisze „The Guardian”, uchwycił klimat wczesnego Nowego Jorku lat 80.„The New York Times” zauważa, że Haring pozostaje tematem wielu interpretacji, jawiąc się jako humanista, świadomy siły wyzwalającej sztuki, mistrz autopromocji i bystry obserwator amerykańskich animacji. „Booklist” określa książkę jako fascynujący portret człowieka, który przetarł własną ścieżkę do sukcesu, zanim AIDS zakończyło jego twórcze życie. „She Reads” dodaje, że Gooch uchwycił nieprzemijający urok Haringa i jego wpływ na kulturę. „Publishers Weekly” podkreśla, że książka zawiera wiele szczegółów ukazujących ferment społeczny tamtej epoki. „Huffington Post” docenia intymny portret Haringa stworzony przez Goocha.Stacy Schiff, laureatka Nagrody Pulitzera, również wychwala biografię za piękne uchwycenie wyobraźni Keitha Haringa oraz energii nowojorskiej sceny artystycznej tamtych lat. Ta przenikliwa książka, nasycona życiem i kolorem, świetnie oddaje ducha tamtego niezwykłego artysty.