Kat. Biografia Huberta Wagnera

Bez żadnego wcześniejszego doświadczenia trenerskiego, w wieku zaledwie trzydziestu dwóch lat, Hubert Wagner stanął na czele polskiej reprezentacji siatkarzy. W ciągu czterech lat jego wizjonerskiego przywództwa, zespół odniósł największe sukcesy w swojej historii. Obiecał zdobyć złoty medal na igrzyskach olimpijskich w Montrealu i dotrzymał tej obietnicy. Wagner nauczył także Polaków pokonywać dotychczas niepokonaną drużynę Związku Radzieckiego. Jego triumfy nie przyszły jednak bez kosztów; całe życie zmagał się z narastającą legendą Kata. To nie prawda, że torturował swoich zawodników. Nazywano go Katem, ponieważ nie dopuszczał do popełniania błędów, zarówno przez siebie, jak i przez innych. Taki był jego sposób działania. Grzegorz Wagner wspomina swojego ojca jako człowieka z żelaznymi zasadami. „Możecie mówić, że jestem ostatnim draniem i najgłupszym trenerem na świecie" – mówił Wagner na początku swojej pracy z drużyną. „To mnie nie obchodzi. Ale musicie dokładnie słuchać i wierzyć, że mam rację. Jeśli komuś moje metody nie odpowiadają, niech...”. Jego determinacja i wiara w to, co robi, były niezłomne.