Kamień-papier-nożyce. Wrażliwość metamorficzna jako projekt sztuki i filozofii

Kamień–papier–nożyce, a może człowiek–zwierzę–roślina? Czy w prostej dziecięcej zabawie możemy dostrzec coś głębszego, coś, co mówi o mojej tożsamości jako osoby, kobiety, obecnej tu i teraz? Koncept wrażliwości metamorficznej ukazuje się, gdy uświadamiamy sobie, że jesteśmy zdolni do przemian, że możemy wcielać się w inne byty. Te przeobrażenia mogą być fizyczne, jak również wynikające z empatii i szerszej identyfikacji z innymi. Metamorfoza, która zachwyca różnorodnością form ujawniających się przez wieki, media czy materiały symbolizowane przez kamień, papier i nożyczki, jest zjawiskiem zarówno niezwykłym, jak i codziennym. Zmiana nie jest karą narzuconą przez mitycznych bogów, lecz pragnieniem tkwiącym głęboko w poetach, dzieciach, ascetach, estetach — w każdym z nas. W tej radosnej euforii związanej z transformacją, pomimo obaw związanych ze zmianą, warto odróżniać wrażliwość metamorficzną od nowoczesnego intelektualnego kolonializmu, który bezwzględnie przywłaszcza sobie ontologię innych bytów. Kamień–papier–nożyce. Wrażliwość metamorficzna jako projekt sztuki i filozofii to książka, która balansuje pomiędzy nadzieją a zagrożeniem, między przeszłością przeplatającą się z przyszłością a rzeczywistością, której jeszcze nie umiemy sobie wyobrazić.