Kalisz, którego nie ma

Kalisz to jedno z najstarszych miast w Polsce, które odgrywało istotną rolę w Królestwie Polskim oraz było stolicą najbardziej zachodniej rosyjskiej guberni. Jego historyczne znaczenie podkreślają budowle takie jak ratusz czy otaczające Rynek bogato zdobione kamienice, teatr i monumentalne pomniki, w tym pomnik cara oraz ten upamiętniający historyczne spotkanie monarchów nad rzeką Prosną. Miasto to cechuje się różnorodnością kulturową i religijną; na jego ulicach można było spotkać polskiego katolika spieszącego do biskupa, rosyjskiego wojskowego zmierzającego do prawosławnego soboru, niemieckiego fabrykanta- ewangelika oraz Żyda udającego się do mykwy i synagogi. Znane także jako "Wenecja północy", Kalisz tętnił życiem dzięki licznym mostom, wokół których kwitł ruch. Mieszkańcy Kalisza chętnie spędzali czas na relaksie w parku, w którym nie brakowało szwajcarskich budowli, oranżerii i sprowadzonych z Berlina rzeźb. Było to miejsce spotkań przy kawie w miejscowych cukierniach, a także idealne tło do fotografowania, na przykład przy pięknych ruinach czy majestatycznym dębie. Czasy PRL-u przyniosły miastu nowe obiekty, takie jak przestronna hala dworca PKS, która zachęcała do podróży, czy Spółdzielczy Dom Handlowy "Tęcza", miejsce zakupowych nadziei. Elewacje zakładów przemysłowych i kontrowersyjny pomnik "utrwalaczy władzy ludowej" były nieodłącznym elementem pejzażu socjalistycznego Kalisza. Choć niektóre z tych budynków nie przetrwały długo, mocno zapisały się w pamięci mieszkańców. Dawnego Kalisza już nie ma; został zmieciony przez burze historii i przemian, które przyniosły zniszczenia, zwłaszcza w czasie I wojny światowej, oraz przekształcenia gospodarcze końca XX wieku. Pozostało jednak wiele fotografii, które pozwalają przywołać wspomnienia i zanurzyć się w nostalgię minionych dni miasta. Aby to zrobić, wystarczy otworzyć album pełen dawnych obrazów Kalisza.