Jego portret. Opowieść o Jonaszu Kofcie

Biografia Jonasza Kofty stanowi fascynujący portret człowieka niezwykle inteligentnego i pełnego ironii, którego talent do wychwytywania paradoksów był niepodważalny. Kofta sam mówił o sobie, że jego najważniejszym narzędziem pracy jest najtańszy długopis, ponieważ często je gubi, oraz kilka kartek zagniecionych w kieszeni. Twierdził również, że jego najlepsze utwory powstają w chwilach zaskoczenia. Pisał dla największych postaci polskiej muzyki jak Hanna Banaszak, Zdzisława Sośnicka, Maryla Rodowicz, Irena Santor, Łucja Prus, Michał Bajor, Czesław Niemen czy Jerzy Połomski.Chociaż na salonach SPATiF-u często gościł, dziś niewielu przyzna się do obecności, gdy przeżywał tam swoje dramatyczne chwile. Jego indywidualizm i dążenie do twórczej niezależności były nieodłączne, choć czasem balansowały na granicy nieodpowiedzialności. Jonasza charakteryzował styl życia pełen intensywnych emocji – nie stronił od alkoholu, zaniedbywał zdrowie i nie zawsze dotrzymywał obietnic złożonych w towarzyskiej euforii. Bywało, że znikał z domu, pozostawiając żonę i syna, zmagających się z codziennymi problemami oraz jego niedotrzymanymi zobowiązaniami. Warto wspomnieć, że dowód osobisty wyrobił sobie dopiero mając dwadzieścia osiem lat.Kofta określał siebie jako kogoś "między-między", stojącego pomiędzy różnymi rolami: aktorem a estradowcem, autorem a wierszorobem, pieśniarzem a grajkiem, moralizującym frajerem a komentatorem politycznym. Jego artystyczna tożsamość to niezwykłe połączenie liryki, satyry i umiejętności bawienia publiczności.