Jaś i Małgosia

Słynna baśń, znana z interpretacji dwóch wyjątkowych twórców: mistrza ilustracji i literatury grozy. Opowieść o Jasiu i Małgosi, dzieci pozostawionych w lesie, które posługują się chlebowymi okruchami, by odnaleźć drogę do domu, a także piernikową chatką i przerażającą czarownicą, kończy się szczęśliwie i jest rozpoznawalna na całym świecie. Takie historie warto czasem odkrywać na nowo, aby dostrzec ich ponadczasową wartość. W 1997 roku Maurice Sendak, uznany ilustrator i twórca literatury dziecięcej, stworzył scenografię do opery o Jasiu i Małgosi z XIX wieku. Ponad dwadzieścia pięć lat później poproszono Stephena Kinga, aby napisał tekst do przedstawionych przez Sendaka ilustracji. Scenografia Sendaka przenosi nas w sugestywny, pełen głębi świat, w którym King czuje się komfortowo. W swojej książce przywołuje dwa ważne obrazy: wiedźmę lecącą na miotle z workiem pełnym dzieci oraz chatkę z piernika zmieniającą się w złowrogą twarz. Te obrazy stały się inspiracją do jego interpretacji. King nie zmienia pierwotnej opowieści w thriller, lecz wyciąga z niej niezwykle sugestywne detale. Efekt jest wyjątkowo klimatyczny. Nic dziwnego, że książka w pierwszym tygodniu po premierze trafiła na szczyt listy dziecięcych bestsellerów „New York Timesa”. Jest to także lektura, która z pewnością ucieszy dorosłych miłośników literatury grozy. Ilustracje stworzył Maurice Sendak, a tłumaczenia dokonał Rafał Lisowski.