Iluzja demokracji bezpośredniej

Książka stanowi oryginalny i dobrze uzasadniony empirycznie wkład w akademickie i publicystyczne dyskusje dotyczące stanu i przyszłości demokracji, będące palącym tematem w erze dominacji populizmów i manipulacji medialnych. Publikacja skrupulatnie analizuje i rozwija krytyczne argumenty wobec idei „demokracji bezpośredniej”, zwracając uwagę na jej zgodność z demokratycznymi wartościami, efektywność oraz praktyczność. Na tym tle szczegółowo omawiane są reformy polityczno-prawne w Polsce po 1989 roku, które miały na celu wprowadzenie elementów demokracji bezpośredniej do systemu politycznego i porządku konstytucyjnego. Opis reform transformacyjnych i towarzyszących im debat jest kluczowy i unikatowy w literaturze politycznej.

Książka posiada trzy zasadnicze warstwy analizy. Autorki przedstawiają: genezę aktualnie istniejących form demokracji bezpośredniej, ujmując ją w kontekście szerszych modeli demokracji; syntezę podstaw prawnych obowiązujących w zakresie demokracji bezpośredniej; oraz zwięzły opis praktyki politycznej dotyczącej tej formy ustroju. Rozważania obejmują 30 lat, od 1989 do 2019 roku, i stanowią pierwszą monografię obejmującą genezę, podstawy prawne i praktyczne zastosowanie demokracji bezpośredniej w Polsce na szczeblu państwowym.

Dr hab. Marcin Rachwał z Uniwersytetu Adama Mickiewicza oraz Ewa Nalewajko, profesor nauk społecznych, specjalizująca się w badaniach nad elitami politycznymi i partycypacją społeczną, to wybitni współautorzy publikacji. Z kolei Barbara Post, doktor socjologii z SGGW, koncentruje się na socjologii władzy i polityki oraz problemów społecznych. Wśród ważnych prac Ewy Nalewajko znajdują się m.in. "Między populistycznym a liberalnym. Style polityczne w Polsce po roku 1989", a Barbara Post jest współautorką publikacji takich jak "Kopiec z kredy. Co proces decyzyjny w sprawie reformy szkolnictwa mówi o polskiej demokracji?".