Hołd ruski. Maryna. Polka na carskim tronie Część 2

Koronacja Maryny jako carowej była chwilą triumfu, lecz krwawa jatka w Moskwie przyniosła dramatyczny kres tej historii. Po dziewięciu dniach panowania, jej życie zmieniło się w koszmar, ujawniając delikatność władzy i chwiejność sił, które ją otaczały. Car Wasyl Szujski sądził, że jego zdecydowane zwycięstwo nad przeciwnikami i brutalne zakończenie królewskiej "epoki" cara Dymitra zamknęły rozdział raz na zawsze. Nie przewidział jednak, że spryt i przebiegłość Jerzego Mniszcha szybko zapoczątkują kolejną intrygę, której celem będzie nie tylko odzyskanie wolności, ale też przywrócenie utraconych wpływów. Choć prochy cara rozsypał wiatr, legenda "Dymitra Samozwańca" nadal żyje, a jego żona, Maryna, włącza się do walki o tron. Z determinacją związana jest z planami swojego ojca i zwolennikami polskiego podboju Rosji. Mimo swojej pewności, pozostaje wciąż zmienna i zależna od innych.W drugim tomie powieści, Maryna schodzi na drugi plan, choć jej obecność w wydarzeniach jest ciągle odczuwalna. Książka koncentruje się głównie na wojnie polsko-rosyjskiej w latach 1609-1611. Osłabiona przez liczne konflikty o tron i niezadowolenie społeczne, Rosja staje się podatna na wpływy Polski. Opowieść skupia się na zwycięstwie hetmana Stanisława Żółkiewskiego pod Kłuszynem w lipcu 1610 roku oraz na zdobyciu Moskwy przez polskie wojska, co było początkiem prób stworzenia unii Polski, Litwy i Rusi. To historia władzy i jej żądzy bez granic. Autor przybliża czytelnikom mniej znane epizody z polskiej historii. Mimo że wiele osób zna temat hołdu pruskiego, rzadko wspomina się o scenie, gdzie car klęka przed polskim królem, oddając mu publicznie cześć.