Heimskringla. Tom 3

Sigurd Zły Diakon wraz z grupą towarzyszy udał się do domu, gdzie odpoczywał król, i po sforsowaniu drzwi weszli z przygotowaną bronią. Ivar Kolbeinsson jako pierwszy zadał cios królowi Haraldowi. Pomimo, że król spał po pijanemu głęboko, obudził się atakowany i powiedział jeszcze nie w pełni świadomy: "Srogie mi figle płatasz, Thoro!". Kobieta szybko wstała i odpowiedziała: "To oni, nie ja, życzą ci tylko zła!" Tak oto król Harald stracił życie.Po dokonaniu czynu Sigurd opuścił miejsce ze swoimi ludźmi i zwrócił się do tych, którzy obiecali go wesprzeć, kiedy usunie króla Haralda z tronu. Następnie załadowali się na statek i ruszyli wiosłując przez zatokę aż do królewskiej rezydencji. Kiedy zaczęło jaśnieć, Sigurd wstał i przemówił do zgromadzonych ludzi na przystani królewskiej, informując ich o śmierci króla Haralda z jego rąk. Zażądał, aby przyjęli go jako nowego króla, jako że ma do tego prawo z racji swojego pochodzenia. Wkrótce po tym liczna grupa ludzi z królewskiej siedziby zgromadziła się na przystani i jednogłośnie odmówili, przysięgając, że nigdy nie zaakceptują za króla ani nie będą służyć człowiekowi, który zabił swojego brata. "A jeśli nawet nie byłeś jego bratem," krzyknęli, "to nie masz jakichkolwiek praw, by być królem." To opowieść zaczerpnięta z Sagi o Magnusie Ślepym i Haraldzie Słudze.