Heartbreak boys

Heartbreak Boys Simona Jamesa Greena to książka, po której spodziewałam się lekkiej, zabawnej historii z romansem i sporą dawką humoru. I właśnie tego tutaj nie zabrakło, ale niestety nie mogę powiedzieć, że była to książka, która szczególnie mnie zachwyciła.

Jack i Nate poznają się ponownie w dość kiepskich okolicznościach. Obaj zostają publicznie porzuceni przez swoich chłopaków podczas balu maturalnego. Jack, który jest bardziej otwarty i bezpośredni, wpada na pomysł, żeby razem pokazać byłym, jak świetnie radzą sobie bez nich. Wyruszają więc w podróż po Anglii i próbują udowodnić wszystkim, że mają najlepsze wakacje w swoim życiu.

Sam pomysł na fabułę bardzo mi się podobał. Road trip, dwóch złamanych serc, media społecznościowe i stopniowe odkrywanie, że może łączyć ich coś więcej niż tylko wspólna zemsta na byłych – to naprawdę miał potencjał.

Najbardziej polubiłam Jacka. Był zdecydowany, zabawny i przede wszystkim nie bał się być sobą. Nate był jego całkowitym przeciwieństwem. Bardziej zamknięty w sobie, niepewny i ciągle zastanawiający się, jak zostanie odebrany przez innych. Ich różnice były ciekawe, a narracja prowadzona z perspektywy obu bohaterów pozwalała zobaczyć te same sytuacje z dwóch zupełnie różnych stron.

Podobało mi się również to, że książka porusza temat coming outu, akceptacji siebie i tego, jak duża może być presja otoczenia. Nie wszystko było jednak przedstawione tak, żeby naprawdę mnie poruszyć.

Niestety największym problemem było dla mnie tempo. Momentami historia po prostu się dłużyła. Niektóre sytuacje były ciągnięte zdecydowanie za długo, a bohaterowie zamiast normalnie ze sobą porozmawiać, niepotrzebnie komplikowali różne sprawy. Przy historii, która miała być przede wszystkim zabawna i romantyczna, chwilami brakowało mi właśnie tej lekkości.

Sam romans również nie zrobił na mnie takiego wrażenia, jakiego oczekiwałam. Pomysł na relację Jacka i Nate'a był ciekawy, ale zabrakło mi większych emocji i takiego momentu, w którym naprawdę zaczęłabym mocno kibicować ich związkowi.

Humor był nierówny. Były momenty, przy których naprawdę się uśmiechnęłam, ale były też takie, które zupełnie do mnie nie trafiły. Podobnie z bohaterami drugoplanowymi – część była ciekawa i miała swoje własne historie, ale niektóre postacie wydawały mi się mocno przerysowane.

Doceniam pomysł, tematykę i relację głównych bohaterów, ale wykonanie nie do końca mnie przekonało. Liczyłam na więcej humoru, emocji i przede wszystkim mocniejszą relację między Jackiem i Nate'em.

To jedna z tych książek, które czyta się całkiem przyjemnie, ale po zakończeniu odkłada się ją i raczej szybko o niej zapomina.