Gender. Spojrzenie krytyczne

W 1997 roku, w wyniku Traktatu amsterdamskiego, państwa członkowskie Unii Europejskiej były zobowiązane do implementacji strategii gender mainstreaming. Strategia ta już od 1995 roku stanowiła oficjalny program działania Organizacji Narodów Zjednoczonych. Zgodnie z postanowieniami Rady Europy z 1998 roku, miała ona na celu fundamentalną transformację struktur społecznych i instytucjonalnych, by zapewnić równouprawnienie płci. Nie wszyscy jednak widzą w niej wyłącznie pozytywną wizję. Wielu krytyków uważa, że strategia ta jest jedynie dobrze wyglądającą fasadą dla promowania nowej antropologii, stojącej w opozycji do tradycyjnych poglądów na temat człowieka, stanowiących od wieków fundament kultury europejskiej i cywilizacji euroatlantyckiej. Od lat pojawiają się obawy, że strategia ta propaguje nową, nihilistyczną filozofię seksualności.Książka, o której mowa, stanowi zbiór refleksji i analiz będących efektem międzynarodowej konferencji naukowej, która odbyła się w marcu 2015 roku na Uniwersytecie Papieskim Jana Pawła II w Krakowie. Jest to istotny, krytyczny głos w trwającej debacie na temat fenomenu nazywanego powszechnie genderyzmem.