Flora

Historia, która tka intrygującą narrację o rodzicielstwie w kontekście zmian klimatycznych, skupia się na Adamie i Sarze, parze mieszkającej na skraju miasta, w miejscu zwanym Stepem. To specyficzna przestrzeń, balansująca pomiędzy cywilizacją a dziką naturą, zaśmiecana przez ludzi wyrzucających tam niepotrzebne przedmioty czy odpady, stopniowo pokrywane przez roślinność. Pewnego dnia para natrafia na zagadkową istotę. Istota ta, nazwana przez nich Florą, łączy w sobie glinę, rośliny i kable, posiadając twarz i oczy, co wywołuje mieszane uczucia. Choć początkowo Flora wzbudza w nich strach, szybko staje się dla nich centralnym punktem życia. Sara, kierując się instynktownym pragnieniem opieki, staje się jej opiekunką, podczas gdy Adam, z początku bardziej powściągliwy, stopniowo przyjmuje tę samą rolę. W ten sposób ich życie zaczyna przypominać rodzinne, choć dziecko, które wspólnie wychowują, wykracza poza normy znanej im rzeczywistości. Flora rozwija się i zmienia, pozostając jednak nieodgadnioną. Czy to nowa postać życia, wytwór zanieczyszczonego środowiska, czy symbol zacierającej się granicy między naturą a technologią? W swoim pierwszym dziele czeski poeta i publicysta Jon Zboil maluje krajobrazy, w których natura stopniowo odbudowuje swoją dominację nad przestrzeniami poprzednio opanowanymi przez ludzi. Opowieść o Florze, będąca z jednej strony intymną relacją rodzinną, z drugiej alegorią współczesnego istnienia, podnosi pytania o definicję życia, granice między tym, co ludzkie i nieludzkie oraz znaczenie troski o istoty nieznane. To porywająca, dystopijna historia, pełna kontrastów pomiędzy czułością a lękiem, opiekuńczością i niepokojącymi wątkami.