Filozofia po ciemnej stronie mocy cz.1 1945-1951

Po zakończeniu II wojny światowej w 1945 roku, polskie społeczeństwo poddano intensywnej indoktrynacji komunizmem. W tych niespokojnych czasach oddziały partyzanckie żołnierzy wyklętych prowadziły walkę zbrojną, podczas gdy próby pokojowego oporu, podejmowane przez PSL Mikołajczyka oraz Stronnictwo Pracy Popiela, zostały szybko stłumione. W obliczu tej presji, jedyną instytucją, która starała się realizować swoją misję, pozostał Kościół Katolicki, mimo że sam także doświadczył represji, szczególnie po aresztowaniu Prymasa Wyszyńskiego. Komunistyczne władze stopniowo przejmowały kontrolę nad każdą dziedziną życia: społeczną, gospodarczą, kulturalną i naukową, co wkrótce dotknęło również polską filozofię. Filozofowie, którzy przetrwali wojnę i pozostali w Polsce, kontynuowali tradycję szkoły lwowsko-warszawskiej Kazimierza Twardowskiego. Szkoła ta była zdecydowanie odmienna od narzucanego marksizmu, co nieuchronnie doprowadziło do konfliktu. Dzięki dwutomowej monografii, czytelnicy mogą odkryć ten często pomijany fragment historii. Pierwszy tom opisuje lata 1945-1951, ujawniając nieznane dotąd szczegóły obrony lwowsko-warszawskiej myśli filozoficznej w czasach stalinizmu, opierając się na bogatym materiale źródłowym. Filozofowie stanęli przed wyborem: poddać się narzucanej ideologii lub podjąć walkę o swoje przekonania. Choć niektórzy zaakceptowali nowe realia, większość postawiła na nieugiętą walkę o prawdę, zasady i godność naukowców. Monografia ta odkrywa te mało znane wątki historii, oferując szeroki wgląd w polską filozofię. Ukazuje, jak państwo totalitarne potrafi deprecjonować filozofię i redukować ją do narzędzia polityki. Publikacja ta jest wartościowa dla każdego interesującego się filozofią, historią czy politologią, a także historią kultury i nauki. Szczególnie polecana jest uczniom, studentom, naukowcom oraz całej inteligencji, oferując cenne informacje edukacyjne i dydaktyczne.