Filozofia jako terapia

Książka Andrzeja Kapusty wywołuje podziw zarówno ze względu na rozległą wiedzę autora, jak i szczegółowe omówienie fenomenu doświadczenia. Tematyka doświadczenia ma bogatą historię, sięgającą od Arystotelesa, przez opisy biblijne, takie jak postać Hioba jako symbol niezasłużonego cierpienia, czy Abrahama, uosabiającego doświadczenie wiary, aż po literackie przemyślenia, występujące w dziełach Czesława Miłosza i Tadeusza Różewicza. Współcześni myśliciele, m.in. Hans-Georg Gadamer, zauważają, jak trudno jest uchwycić charakterystykę doświadczenia. Kapusta ukazuje, że doświadczenie zmian jest dostępne w osobistym przeżywaniu i refleksji. Różnorodność badań, od psychologii po psychiatrię, wnika w analizy filozoficzne, co zbliża nowoczesną myśl do starożytnych, klasycznych koncepcji filozofii jako wiedzy o świecie i człowieku, zanim stała się zbiorem wyspecjalizowanych dyscyplin. Dzięki takiemu podejściu wprowadza do polskiej filozofii nowe postacie, takie jak Edna Ullmann-Margalit czy Anne Laurie Paul. Dzieło nie ogranicza się do kulturowych interpretacji, lecz stawia również istotne pytania, co czyni je prawdziwie filozoficznym. Tytuł „Filozofia jako terapia” sugeruje, że książka może zainteresować zarówno terapeutów, jak i ich pacjentów, ale wymaga zrozumienia i interpretacyjnego wysiłku. Od ujęcia codziennych fragmentów, przez psychologiczne i terapeutyczne analizy, po filozoficzne refleksje nad transformacyjnymi doświadczeniami – książka proponuje nowy język opisu tych zjawisk. By w pełni docenić i zrozumieć tę publikację, czytelnik musi wykazać się refleksyjnością i gotowością do przemyślenia siebie. Jest to praca, która niewątpliwie wywoła szeroką dyskusję i przyczyni się do inspiracji kolejnymi pytaniami. Taką opinię wyraża prof. dr hab. Zofia Rosińska w swojej recenzji.